Το όριο γιά το μεγαλειώδες είναι το άπειρο. Όταν φτάσεις στο μεγαλειώδες έχεις ξεκινήσει ένα δρόμο ο οποίος δεν έχει τέλος.
Είναι σαν ένας λαβύρινθος χωρίς είσοδο, χωρίς έξοδο. Ο λαβύρινθος έχει πολλούς δρόμους τους οποίους διασχίζεις και σίγουρα ξαναπερνάς και μιά και δυό φορές.
Συνήθως όμως δεν τους αναγνωρίζεις γιατί έχει αλλάξει το τοπίο.
Υπάρχουν όμως σίγουρα και πάντα τα γνωστά σημάδια σε κάθε δρόμο.
Όταν αναγνωρίζεις τα σημάδια, ξέρεις πως πρέπει να αλλάξεις πορεία. Δεν πρέπει να περάσεις ξανά.
Στον λαβύρινθο της ζωής πρέπει να βρείς το κέντρο. Εκεί που δεν έχεις πάει ποτέ. Εκεί που ΘΕΣ να πας.
Ολα μέσα εκεί είναι μπερδεμένα. Ίδιοι δρόμοι που βγάζουν σε αδιέξοδα, άγνωστοι δρόμοι που πρέπει να βρείς,
δρόμοι που δεν θες να περάσεις αλλά πρέπει, εμπόδια που πρέπει να ξεπεράσεις, και...γιά τους
δυνατούς* καινούργιοι δρόμοι που δημιουργείς εσύ ο ίδιος.
( "Μυστικά" περάσματα, υπόγειοι δρόμοι, σκαρφαλώνοντας τείχη, σπάζοντας τείχη.)
Το πιό εύκολο βέβαια είναι γι' αυτόν που βλέπει από πάνω τον λαβύρινθο, που ξέρει την διαδρομή που πρέπει να κάνεις.
Δεν μπορεί όμως να στην πεί, γιατί έτσι όταν θα φτάσεις στο κέντρο δεν θα το καταλάβεις...
Σε βοηθάει όμως να δείς τα σημάδια.
Τίποτα άλλο.
Όλα εξαρτώνται από σένα, γιατί όταν εσύ αλλάζεις σκέψη αλλάζει και η μορφή του λαβύρινθου....
Κανένας δεν ξέρει τι ΘΑ ΓΊΝΕΙ!
thesecretrealtruth , katerina.chrisoulaki , revealedtheninthwave
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου