Disqus


***
SEARCHING THE BLOG

Loading




SEARCHING


Τελευταίες ... Αναρτήσεις

Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΗΣΑ … ΣΕ ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ !!!

ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ

...Δεν Ελπίζω Τίποτα, Δεν Φοβάμαι Τίποτα, Είμαι Ελεύθερος. ...Ζούμε Μόνοι, Πεθαίνουμε Μόνοι, Το Ενδιάμεσο Φωτεινό Σημείο Το Λέμε Ζωή. ...Ελευτεριά Θα Πει Να Μάχεσαι Στη Γης Χωρίς Ελπίδα. ...Θεός Θα Πει Να Κυνηγάς Θεό Στον Αδειανόν Αγέρα. ...Ολάνθιστος Γκρεμός Της Γυναικός Το Σώμα. ...Πιο Δυνατή Η Ψυχή Από Την Ανάγκη, Και Δε Συχωρνάει. ...Τι Θα Πει Λεύτερος; Αυτός Που Δεν Φοβάται Το Θάνατο. ...Ότι Δεν Συνέβη Ποτέ, Είναι Ότι Δεν Ποθήσαμε Αρκετά. ...Αλίμονο Σε Όποιον Ζει Στην Έρημο Και Θυμάται Του Κόσμου. ...Αγωνιζόμαστε Για Τα Άφταστα, Και Γι' Αυτό Ο Άνθρωπος Έπαψε Να Είναι Ζώο. ...Ο Αληθινός Χριστός Περιπατάει Και Αγωνίζεται Μαζί Με Τους Ανθρώπους. ...Τα Τετραθέμελα Του Κόσμου Τούτου: Ψωμί, Κρασί, Φωτιά, Γυναίκα. ...Έχεις Τα Πινέλα, Έχεις Τα Χρώματα, Ζωγράφισε Τον Παράδεισο Και Μπες Μέσα. ...Η Πετρά, Το Σίδερο, Το Ατσάλι Δεν Αντέχουν. Ο Άνθρωπος Αντέχει. ...Αν Μια Γυναίκα Κοιμηθεί Μόνη, Ντροπιάζει Όλους Τους Άντρες. ...Ω Πολυφίλητο Κορμί, Το Πιο Κρυφό ‘Σαι Μονοπάτι. ...Η Στερνή Η Πιο Ιερή Μορφή Της Θεωρίας Είναι Η Πράξη.

*

Έλληνες γρηγορείτε ~ Εάλω η πατρίδα μας .!!!

*

ΥΠ' ΟΨIΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ !!!


«Το πρώτο βήμα για να εξοντώσεις ένα έθνος, είναι να διαγράψεις τη μνήμη του.

Να καταστρέψεις τα βιβλία του, την κουλτούρα του, την ιστορία του.

Μετά να βάλεις κάποιον να γράψει νέα βιβλία, να κατασκευάσει μια νέα παιδεία, να επινοήσει μια νέα ιστορία ...

Δεν θα χρειαστεί πολύς καιρός για να αρχίσει αυτό το έθνος να ξεχνά ποιο είναι και ποιο ήταν.

Ο υπόλοιπος κόσμος γύρω του θα το ξεχάσει ακόμα πιο γρήγορα».

"Μίλαν Κούντερα" (Το βιβλίο του γέλιου και της λήθης)

*

Η Ενημέρωση Έρχεται Κοντά σας !!!

Η Ενημέρωση Έρχεται Κοντά σας !!!

Τρίτη 6 Δεκεμβρίου 2016

Μια γερή δόση συμπόνιας !!!


«Tο πρώτο βήμα για να γίνεις καλός γονιός
είναι να δείξεις συμπόνια στον ίδιο σου τον εαυτό» !!!

Beth Sandweiss

Θα ήθελα να σας διηγηθώ μια αληθινή ιστορία για τη συμπόνια. Μια γνωστή μου μητέρα χωρίς σύντροφο, που έχει μεγάλες οικονομικές δυσκολίες, περνούσε μια πολύ δύσκολη εβδομάδα.

Είχε κλειδώσει τα κλειδιά της μέσα στο αυτοκίνητο, είχε μάθει πως η μικρή της χρειαζόταν σιδεράκια, είχε ξεχάσει μια σημαντική επαγγελματική συνάντηση και, σαν επιστέγασμα, η μεγάλη της κόρη είχε ρίξει κέτσαπ στον ολοκαίνουργο καναπέ. Ε, αυτή ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Άρχισε να ουρλιάζει και να μαλώνει τις κόρες της.

Εκείνες, όπως κάνουν μερικές φορές τα παιδιά, άρχισαν να της αντιμιλούν, δείχνοντάς της τις αδυναμίες της: «Είσαι πάντα συγχυσμένη… αντιδράς υπερβολικά…. είσαι τόσο παράλογη!»

Ξαφνικά η μητέρα τους σταμάτησε να υπερασπίζεται τον εαυτό της και είπε: «Έχετε δίκιο, ήμουν πολύ ταραγμένη τον τελευταίο καιρό.» Μετά τις ρώτησε: «Μπορείτε να με βοηθήσετε; Αυτή τη στιγμή χρειάζομαι μια γερή δόση συμπόνιας».

Η μεγάλη της κόρη απάντησε: «Πώς μπορώ να σου δείξω συμπόνια όταν φέρεσαι τόσο παράλογα;» Η μαμά τής εξήγησε:

«Τότε είναι που τη χρειάζομαι περισσότερο. Είναι εύκολο να μου δείξεις συμπόνια όταν είμαι ήρεμη και φέρομαι καλά, αλλά το νόημα της συμπόνιας είναι να μου τη δείχνεις όταν κάνω λάθος, όταν τα’ χω κάνει θάλασσα ή σ’ έχω απογοητεύσει. Θα προσπαθήσετε λοιπόν και οι δυο σας να καταλάβετε ότι τα πράγματα είναι δύσκολα για μένα τώρα;»

Χωρίς να πουν τίποτε άλλο εκείνο το βράδυ άλλαξε κάτι σημαντικό μέσα τους. ‘Άρχισαν να φέρονται η μία στην άλλη με περισσότερη τρυφερότητα και φροντίδα.


Όπως το σώμα χρειάζεται τροφή, έτσι και η ψυχή χρειάζεται συμπόνια. Αν αγαπάς τα παιδιά σου χωρίς να τα συμπονάς, αυτό δεν φτάνει. Η συμπόνια είναι μια απαλή κι ευγενική κατανόηση, μια τρυφερή φροντίδα γεμάτη αγάπη. Όταν συμπονάς τον άλλο σημαίνει ότι είσαι συντονισμένος μαζί του, ότι τον συμμερίζεσαι. Σημαίνει ότι έχεις προσέξει την έκφραση του προσώπου του που λέει «περνάω μια δύσκολη μέρα».

Η τρίχρονη Μίλι είχε πάει με τη μαμά της για ψώνια. Είχαν περάσει πολλές ώρες και η μικρή είχε κουραστεί να κάθεται στο καρότσι της, γι΄ αυτό σύρθηκε έξω κι άρχισε να τρέχει πάνω κάτω στο διάδρομο ενός μαγαζιού.

Όταν τη μάζεψε η μαμά της εκείνη ούρλιαζε και κλωτσούσε τόσο δυνατά, που οι άνθρωποι γυρνούσαν τα κεφάλια τους για να δουν τι συμβαίνει. Παρ’ όλο που η μαμά της ένιωσε αμηχανία με όλη αυτή τη φασαρία, κατάλαβε ότι τα ψώνια είναι πραγματικά κουραστικά για ένα μικρό παιδί κι έτσι παρηγόρησε τη Μίλι με μια αγκαλιά και την άφησε να περπατάει δίπλα της.

Τα παιδιά χρειάζονται μια γερή δόση συμπόνιας όταν είναι κουρασμένα, εκνευρισμένα ή απλά ανυπόφορα. Το ίδιο χρειάζεσαι κι εσύ. Δώσε τους την προσοχή σου όταν γκρινιάζουν, πες τους ότι κι εσύ περνάς μια δύσκολη στιγμή κι ύστερα άφησε την τρυφερότητα να σας αγκαλιάσει.


Απόσπασμα από το βιβλίο με τίτλο «Wonderful ways to love a child» - Στα ελληνικά ,ο τίτλος του βιβλίου είναι «Υπέροχοι τρόποι να αγαπήσεις ένα παιδί» - της συγγραφ. Judy Ford

newagemama.com

Δεν υπάρχουν σχόλια :