Για να μπορέσω να αναπτύξω αυτό το θέμα, οφείλω καταρχήν να διευκρινίσω ότι, σε ό, τι αφορά την υγεία, η αλήθεια βρίσκεται στην προσαρμογή στους κανόνες της Φύσης και στο σεβασμό προς αυτήν. Ιδού ποιος είναι ο πρώτος και βασικός όρος.
Πριν από οτιδήποτε άλλο, θα πρέπει κανείς να σκεφτεί το εξής: για ποιο σκοπό έπλασε ο Θεός τον άνθρωπο; Σύμφωνα με την ερμηνεία που δίνουμε εμείς, ο σκοπός ήταν να οικοδομήσει έναν τέλειο κόσμο, όπου θα κυριαρχεί η Αλήθεια, το Καλό και το Ωραίο. Θα πρέπει να αναμένουμε ωστόσο, ότι μια τέτοια θεωρία δεν μπορεί να γίνει εύκολα αποδεκτή.
Είναι προφανές ότι δεν γνωρίζουμε αν η διαδικασία πραγμάτωσης του ιδανικού κόσμου θα κρατήσει δεκάδες, εκατοντάδες, χιλιάδες ή ακόμη και εκατομμύρια έτη. Αν όμως εξετάσουμε τα γεγονότα και τις εξελίξεις του παρελθόντος, θα διαπιστώσουμε ξεκάθαρα πως ο κόσμος βαδίζει βήμα προς βήμα στην παραπάνω κατεύθυνση. Είναι κάτι που κανείς δεν μπορεί να το αρνηθεί.
Ο Θεός είναι το πνεύμα και ο άνθρωπος είναι η ύλη. Οι δύο μαζί, το πνεύμα και η ύλη, συμπορεύονται και συνεργάζονται στενά μέσα σε μια ατέρμονη εξελικτική πορεία. Και μάλλον δεν χρειάζεται να υπογραμμίσουμε πως ο άνθρωπος υπάρχει απλώς και μόνο σαν ένα όργανο του Θεού για την οικοδόμηση του Ιδανικού Κόσμου. Επομένως, η ευθύνη που επωμίζεται είναι τεράστια.
Πρώτος και βασικός όρος, για να μπορέσει ο άνθρωπος να ανταποκριθεί σε αυτό το έργο, είναι να απολαμβάνει καλή υγεία. Ο Θεός ανέθεσε στον κάθε άνθρωπο μια συγκεκριμένη αποστολή, χαρίζοντάς του βεβαίως την αναγκαία υγεία για να μπορέσει να τη φέρει σε πέρας. Πράγματι εάν ο άνθρωπος είναι άρρωστος συνεπάγεται πως ο ιερός στόχος του Θεού δεν θα μπορέσει να επιτευχθεί.
Ξεκινώντας από την παραδοχή του παραπάνω αξιώματος συμπεραίνουμε πως η καλή υγεία είναι κάτι έμφυτο στον άνθρωπο και πως αυτή θα πρέπει να αποτελεί τη φυσιολογική του κατάσταση. Το περίεργο είναι ότι οι άνθρωποι αρρωσταίνουν με το παραμικρό, δηλαδή, πολύ εύκολα περιέρχονται σε μη φυσιολογική κατάσταση.
Κατόπιν τούτου, το να προσπαθήσει κανείς να κατανοήσει με σαφήνεια τις αρχές που διέπουν την καλή υγεία βοηθώντας έτσι τον άνθρωπο να επανέλθει στη φυσιολογική του κατάσταση, είναι κάτι που συμβαδίζει με το στόχο του Θεού.
Τι είναι όμως αυτό που ανακαλύπτουμε εξετάζοντας το ανθρώπινο σώμα ως μη φυσιολογική κατάσταση; Εκείνο που πρώτα από όλα γίνεται αισθητό είναι ότι το σώμα αυτό δεν ανταποκρίνεται στους κανόνες της Φύσης.
Το να αντιληφθούμε σε τι ακριβώς συνίσταται αυτή η μη φυσιολογική κατάσταση, το να προσπαθήσουμε να τη διορθώσουμε κάνοντας το σώμα να επανέλθει στην ομαλότητα, είναι η αληθινή Ιατρική. Και πέραν τούτου: η διαμόρφωση των όρων για αυτή την επάνοδο στην ομαλότητα συνιστά το λόγο ύπαρξης της ορθώς εννοούμενης Ιατρικής.
Στη συνέχεια, λοιπόν, θα εξηγήσω τι σημαίνει αυτή η μη φυσιολογική κατάσταση.
Τη στιγμή που γεννιέται ο άνθρωπος τρέφεται είτε με γάλα της μητέρας του είτε με γάλα ζώων, επειδή δεν έχει ακόμη βγάλει δόντια και το πεπτικό του σύστημα, που μόλις έχει σχηματιστεί, είναι ακόμη πολύ ευαίσθητο.
Σταδιακά ωστόσο, αρχίζει να καταναλώνει πιο κατάλληλη τροφή. Υπάρχει μια μεγάλη ποικιλία τροφίμων, το καθένα με τη δική του χαρακτηριστική γεύση και ο άνθρωπος διαθέτει το αισθητήριο της γεύσης για να μπορεί να τα απολαμβάνει με ευχαρίστηση.
Εκτός αυτού, οι αναλογίες των στοιχείων του αέρα, της φωτιάς και του νερού ανταποκρίνονται στη διατήρηση μιας καλής υγείας και έτσι τα πάντα βρίσκονται σε τέλεια ισορροπία.
Ας κοιτάξουμε όμως τι συμβαίνει με το ανθρώπινο σώμα: από τον εγκέφαλο πηγάζουν η λογική, η μνήμη και τα συναισθήματα, τα αντικείμενα δημιουργούνται με τα χέρια, η μετακίνηση γίνεται ελεύθερα με τη χρήση των ποδιών, ενώ το σώμα διαθέτει εξαιρετικά χρήσιμα όργανα, όπως τα μαλλιά, το δέρμα, τα νύχια, τα μάτια, η μύτη, το στόμα, τα αυτιά, κλπ.
Επιπλέον, ολόκληρο το σώμα και πρώτα από όλα το πρόσωπο είναι τυλιγμένο με δέρμα, κάτι που τονίζει την ομορφιά του.
Με μια πρώτη ματιά, ήδη μπορούμε να διαπιστώσουμε πως το ανθρώπινο ον είναι ένα θεσπέσιο δημιούργημα. Αν το εξετάσουμε πιο βαθιά, θα καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι ο άνθρωπος είναι πράγματι ένα θαύμα της Δημιουργίας, πράγμα που δεν μπορεί εύκολα να εκφραστεί με λόγια.
Τα λουλούδια, τα φύλλα των δέντρων, η ομορφιά των ποταμών και των βουνών, τα πουλιά, τα έντομα, τα ψάρια και άλλοι ζωντανοί οργανισμοί προκαλούν το θαυμασμό μας σαν εξαίσια έργα της Θείας Τέχνης.
Αλλά ο άνθρωπος αποτελεί αναμφισβήτητα το αριστούργημα του Δημιουργού. Και κυρίως σε ό, τι αφορά την διαδικασία της αναπαραγωγής, σαν μέθοδο για την διατήρηση του είδος, η Θεία Πρόνοια επιδεικνύει τέτοια επιδεξιότητα που δεν βρίσκουμε λέξεις να εκφράσουμε το βαθμό της τελειότητάς της.
Άρα, από τη στιγμή που ο άνθρωπος αποτελεί το μέγιστο έργο του Θεού, οφείλουμε να συλλογιστούμε σε βάθος και πολύ σοβαρά ποια είναι εκείνα τα σφάλματα, ποιες είναι εκείνες οι μη φυσιολογικές ενέργειες στις οποίες επιδιδόμαστε, ώστε να επιτρέψουμε την εμφάνιση των ανώμαλων καταστάσεων που ονομάζονται ασθένειες και που έρχονται να εμποδίσουν τη δραστηριότητά μας.
Συνάνθρωποι, ιδού ένα ιδιαίτερα σημαντικό ζήτημα, γύρω από το οποίο θα πρέπει να προβληματιστούμε πολύ βαθιά.
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου