«Η φλούδα είναι πόρνη. Εκμαυλίζει.» ~ Αξιοσημείωτα από Αλκυόνη Παπαδάκη !!!

•► Το λεγε τάχα μου με αγανάκτηση. Στην πραγματικότητα όμως ήταν χαιρέκακία.

•► Γελούσε και γέμιζε ο τόπος γυαλιστερά ρουμπίνια.

•► Είναι γεγονός πως ο καθένας γίνεται ειδικός; Και δικαστής και προφήτης και κριτής και δήμιος άμα λάχει. Ρολάρες όχι αστεία! Χα! Αλλιώς, πώς θ΄αντέχουμε τ΄αναθεματισμένα τα δικά μας… Πώς θα σηκώναμε την καμπούρα μας…

•► …δεν έκαναν και τίποτα δηλαδή. Ιδεολόγοι ήταν απλώς.

•► Σ΄έχω επιθυμήσει μωλέ. Αλλιώς είναι να λουφάζω όλη τη νύχτα στο κορμάκι σου. Να γλυκαίνομαι στη ζέστα σου. Όταν σηκώνομαι να φύγω, νιώθω σαν να ξεριζώνομαι.

•► Εγώ έχω τη δική μου ηθική. Τουτ΄έστιν, κάνε ό,τι νομίζεις, αρκεί να μη βλάπτεις το συνάνθρωπό σου. Σωστόν;

•► Παιδιά έχουν και οι Γύφτοι γυναίκα. Χαράς το πράμα! Κατόρθωμα είναι τα παιδειά; Παιδεμός και σκοτούρα. Οι ηλίθιοι κάνουν παιδιά.

•► Ψέματα – αλήθεια μάγκες; τί σημασία έχει; Το θέμα είναι να σφίγγουν πότε-πότε οι κώλοι. Να γίνονται καλύτεροι.

•► Όλα είναι γραμμένα μέσα στη φύση. Όλες οι πληροφορίες είναι δίπλα μας, Φόρα – παρτίδα. Μόνο που ο άνθρωπος κατάντησε τυφλός και κουφός.

•► Η αγάπη είναι στο κουκούτσι. Κι εσύ βρίσκεσαι στη φλούδα… Η φλούδα είναι πόρνη. Εκμαυλίζει.

•► Μακριά το πας αδερφέ. Πολύ μακριά και δεν μπορώ να σ΄ακολουθήσω. – Δεν πειράζει φτάνει που είσαι εδώ.

•► Αν στο ίσιωμα, που γνώρισες τα κολλητάρια σου, σου χάρισαν το ρούχο της άνοιξης και σε ξελόγιασαν; Κι εσύ πάλι… Ήταν ανάγκη να το φορέσεις κατάσαρκα και να πετάξεις, σαν ηλίθιος, τη στολή παραλλαγής που σου ΄ραψε η μάνα σου;

•► …κι η αγάπη όταν γίνεται κραυγή τρομάζει.

•► Η προδοσία όμως ποτέ δεν χώρεσε σ΄ανθρώπινη ψυχή. Μένει πάντα απ΄έξω και στέλνει βέλη φαρμακερά. Κάνει βόλτες γύρω-γύρω κι ανοίγει λαγούμια.

•► Αχ, αυτό το «πάντα» στα χείλη των ανθρώπων! Τ΄ακούν οι Άγγελοι και παίζουν φυσαρμόνικα. Κι ύστερα, μόλις τελειώσει το τραγούδι, τρέχουν και κρύβονται, μην τους μαλώσει ο Θεός.

•► Οι πόθοι της νύσταζαν στην αγκαλιά του.

•► Νάτα μας! Μέχρι προχθές βρομούσανε τα χνώτα μας από την πείνα και ξαφνικά θα γίνουμε διώχτες φτωχών. Γιατί μωρη; Επειδή φάγαμε μια πάστα και φορέσαμε ένα φουστάνι;

•► Ούτε η ίδια πίστευε πως θα πάει στην Αμερική. Ήταν ένα γλειφιτζούρι που το ΄δινε πότε-πότε στην ψυχή της για να την ξεγελά.

•► Κάθε φορά που «άνθιζε» στην αγκαλιά κάποιου αρσενικού, έβγαζε δειλά-δειλά το αρωματισμένο κεφαλάκι της, σαν την πεινασμένη χελώνα, και καλημέριζε τον ήλιο. Μόνο τότε…

•► Δεν είναι η πείρα που σε κάνει να ξέρεις τι ζητάς σ΄αυτό τον κόσμο. Άσε να λένε οι θεωρητικοί. Ή ξέρεις ή δεν ξέρεις, από την αρχή. Αν ανήκεις στη δεύτερη κατηγορία, την πείρα σ΄αρέσει απλώς να την αποκτάς. Όπως σ΄αρέσει, ας πούμε να ταξιδεύεις… Τίποτ΄άλλο».

•► Και φούσκωνε το προγούλι της σαν γαλοπούλα, για να χωρέσει το ψεύδος.

•► Όλα είναι γραμμένα στον ουρανό , Πολυάνθη. Όλα! Τίποτα δεν έρχεται ξαφνικά. Προτού φανεί το άλογο ακούς τον καλπασμό του.

•► Έκλεισε πόρτες και παράθυρα στην ψυχή της, έφραξε και τους αρμούς, να μην μπορεί να μπει ίχνος φωτός και να ‘χει λόγο έτσι να περιφέρει μονίμως τη μιζέρια της.

•► …η Πολυάνθη και η λύπη της καμάρωνε. Έβγαζαν χαρούμενες φωνίτσες, χτυπούσαν τα χεράκια τους κι έτρεχαν σαν χαρούμενες παιδούλες.

•► Κακό κουπί κρατεί κι ύστερα απαιτείς από το Θεό να σε βγάλει στ΄ανοιχτά. Ας κάνει Εκείνος ό,τι νομίζει. Εγώ είμαι αμαρτωλός. Δεν κρίνω για να μην κριθώ.

•► Ποτέ δεν τον άφησε να χωθεί μέσα στην ψυχή της, να τ΄ανακαλύψει όλα, να τα ψάξει, να κάμει τις ζημιές του, ν΄αφήσει σημάδια με τα δαχτυλάκια του.

•► Αφεντικό είναι όποιος ορίζει τη ζωή του μόνος του. Όποιος κρατά καλά τα γκέμια του αλόγου του.

•► Μάλλον άλλα σκεφτότανε κι έβρισκε αφορμή για να ξεσπάσει.

•► Όλοι είχαν δίκιο. Ο ένας κλωτσούσε το δίκιο του άλλου και ξεθύμαινε. Ο ένας άνοιγε λαγούμι στην ψυχή του άλλου, για να ξεμυτίσει από ‘κει και να πάρεις λίγο αέρα.

•► Εκεί που δεν αντέχεις, αγαπημένη μου, εκεί σε περιμένω εγώ και σ΄αγαπώ.

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο «Στον ίσκιο των πουλιών»!!!{ φωτ. ΑΝΩ }

Πληροφορίες για το βιβλίο

Βιογραφία ~ Βιβλιογραφία
searchingthemeaningoflife