Παρασκευή, 1 Απριλίου, 2011
Μόλις έπεσε στα χέρια μου (στα μάτια μου, για να ακριβολογώ) “άλλη μια δήλωση” του Μίκη Θεοδωράκη που ο αντιγραφέας την τιτλοφόρησε:
Το πρώτο που σκέφτηκα ήταν ότι είναι άλλο ένα πρωταπριλιάτικο αστείο. Τελικά το είδα και στην επίσημη σελίδα και το πίστεψα ότι είναι αλήθεια.
Τι κρίμα, όμως! Έρχεται όντως αργά, που σημαίνει ότι ο πρωτοπόρος της πρωτοβουλίας και διεκδικητής εκπρόσωπος του γνήσιου αισθήματος του λαού απέχει παρασάγγας από της απονομής του τίτλου αυτού. Και όχι μόνο αυτό. Επανέρχεται άλλη μια φορά με “νέα” πρόταση που θα “εμπνεύσει” το λαό, με… νέους κανόνες “πρέπει, πρέπει, πρέπει…” για να αποδείξουν οι “ελεύθεροι” πολίτες την καλή τους διαγωγή! Με μια υποκριτική ψιθυριστή “συγνώμη” που δεν πείθει για την γνησιότητά της, θυμίζει το πνεύμα του αδιάντροπου “θα κλέψω, θα αδικήσω, θα σπαταλήσω, θα γλεντήσω, θα τα… ξομολογηθώ και καθάρισα”. Το ‘χουμε ξαναδεί το έργο (βλέπε Ανδρέας Παπανδρέου). Είναι φανερό, ότι η δηλωμένη του απόσταση από την ελληνορθόδοξη διδασκαλία και βίωμα, δεν τον βοηθάει να κατανοήσει την ειλικρινή μετάνοια.
Πέτρα αλύγιστη που δε δακρύζει από πόνο, αλλά μόνο από εγωισμό και πείσμα, αδύναμος να βοηθήσει τον εαυτό του, πώς μπορεί να βοηθήσει και μάλιστα να οδηγήσει άλλους;
Ησύχασε, Μίκη. Κοίταξε και λίγο τον εαυτό σου. Οι πολίτες δεν θα σωθούν από έναν (άλλο) άνθρωπο. Θα σωθούν από τον εαυτό τους. Και αυτό, εσύ δεν φαίνεσαι να το πιστεύεις, νομίζεις ότι εσύ είσαι η τελευταία τους ελπίδα. Ο πόνος, αγαπητέ Μίκη, η αποτυχία, η τραγωδία, γεννούν τις εσωτερικές αλλαγές και οι εσωτερικές αλλαγές γεννούν τις ανατροπές της Ιστορίας.
Κάπως έτσι, η παράλογα βίαιη στάση της κυβέρνησης στην Κερατέα, ωφελεί τελικά την Ελληνική κοινωνία. Όσο κι αν φαίνεται παράδοξο, αφού κι εγώ συμπάσχω και συμπαραστέκομαι στο δίκαιο αγώνα των κατοίκων της Κερατέας, μέσα μου λέω:
“συνεχίστε τη βίαιη καταστολή”
γιατί έτσι θα αφυπνιστεί και θα αρχίσει να αλλάζει η κοινωνία.
Μόνο… μην το πεις στο Ραγκούση!
theoreio
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου