Επίλογος

Το ζήτημα των Σκεπτομορφών και των εμψυχώσεών τους, είναι από τα κεφαλαιώδη του Εσωτερισμού και έχω τη γνώμη πως μέσα από αυτό μπορούμε να εξηγήσουμε πολλά παρόμοια φαινόμενα. Λέγεται πως οι μητέρες που είναι μακριά από τα παιδιά τους, από τη διαρκή τους ανησυχία παράγουν τέτοιες σκεπτομορφές, που αποτελούν τους φύλακες Αγγέλους της παράδοσης. Σκεφτείτε πόσο έντονο μπορεί να γίνει αυτό στις περιπτώσεις θανάτου.

Όπως και να έχει το πράγμα, είναι κοινή παράδοση σε όλους τους πολιτισμούς ότι ο Νεκρός πρέπει να αφήνεται να πορευθεί το ταξίδι του Όσιρη με ειρήνη. Τα μάταια καλέσματά του μπορεί να του κάνουν μεγάλο κακό, περισσότερο ίσως από όσο θα κάνουν σε εκείνον που είναι ζωντανός ακόμη.

Διότι, από απερισκεψία αν και όχι από έλλειψη αγάπης (παθολογικής αγάπης) υπάρχει μεγάλος κίνδυνος ο ζωντανός να εγκλωβιστεί στο Αστρικό Πεδίο και να μοιάζει σαν χαμένος τόσο στο αστρικό όσο και στο υλικό επίπεδο. Το ίδιο θα συμβεί και στην απενσαρκωμένη ψυχή, ανάμεσα σε πολλά άλλα δυσάρεστα αποτελέσματα.

Ο Νεκρός πρέπει να αφήνεται να αναπαυθεί εν ειρήνη. Δεν χρειάζεται να τρέχουμε σε μέντιουμ που τις περισσότερες φορές διαλογίζονται μέχρι το επίπεδο της τσέπης μας και κανένα άλλο, προκειμένου να μας φέρουν το Νεκρό να μας διαβεβαιώσει ότι δεν πονάει και πως είναι καλά. Αυτό το ξέρουμε ή θα πρέπει να το ξέρουμε, μιας και η Αγάπη και το Έλεος του Εχεγιέ είναι μια από τις Δυνάμεις που διατρέχουν όλα τα επίπεδα.

mysteries , kemanakh