Αλλά, «ενώ εργάζεται σε αυτό επί τέσσερα χρόνια, το αφήνει ατελείωτο», λέει ο βιογράφος, απαισιόδοξος όπως πάντα. Αλλά και ο Λεovάρδος πρέπει να είχε θεωρήσει ημιτελές το πορτραίτο, αφού το πήρε μαζί με άλλα έργα στη Γαλλία, αντί να το παραδώσει στον πελάτη του, που θα το είχε οπωσδήποτε πληρώσει. Κι εδώ αρχίζει το ακανθώδες θέμα της «Τζοκόντας».
Πρόκειται πραγματικά για την προσωπογραφία της ωραιότατης συζύγου του Φραγκίσκου ντελ Τζοκόντο; Ο Αδόλφος Βεντούρ υποστηρίζει ότι γυναίκα που εικονίζεται στο πορτραίτο είναι η Κωνσταντία ντ’ Αβάλος, δούκισσα της Φρανκαβίλα, «κάτω από το μαύρο πέπλο της χηρείας».
‘Ένας άλλος κριτικός υποστηρίζει ότι πρόκειται για μια μυστηριώδη κυρία από τη Νεάπολη, που ο Λεovάρδος ζωγράφισε για τον Τζουλιάνο των Μεδίκων.
Κι ο Τζουλιάνο άφησε τον πίνακα στα χέρια του καλλιτέχνη, για να μην στενοχωρήσει με τη θύμηση μιας παλιάς ερωμένης τη σύζυγό του, Φιλμπέρτα της Σαβοΐας που είχε μόλις παντρευτεί.
Διατυπώθηκε και μια άλλη υπόθεση: ότι η Τζοκόντα είναι στην πραγματικότητα το πορτραίτο ενός μεταμφιεσμένου άνδρα. Γύρω από τον μυστηριώδη αυτό πίνακα υφαίνεται ένα πολύπλοκο μυθιστόρημα, που ενέπνευσε συγγραφείς και ποιητές.
Τελευταίος ο Γκαμπριέλε ντ’ Αvvoύντσιο, που με αφορμή την κλοπή της «Τζοκόντας» από το Λούβρο, το 1911, από έναν Ιταλό χτίστη, εμπνεύστηκε την ιστορία ενός «απαγορευμένου έρωτα», στο διήγημά του «Ο άνθρωπος που έκλεψε την Τζοκόντα» ποία είναι η αλήθεια;
Ο Βαζάρι γράφει όσα άκουσε και περιγράφει τον πίνακα, χωρίς να τον έχει δει ποτέ του, αφού μετά το θάνατο του Λεονάρδου, η Τζοκόντα αγοράστηκε για τέσσερις χιλιάδες δουκάτα από τον Φραγκίσκο Α’ και παρέμεινε στη βασιλική συλλογή του Φοντεναιμπλό, πριν τοποθετηθεί οριστικά στο Λούβρο.
Ποιο το μυστικό πίσω από το αινιγματικό χαμόγελο της Μόνα Λίζα του Λεονάρντο Ντα Βίντσι;
Ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια όλων των εποχών βρήκε επιτέλους την λύση του. Το αινιγματικό χαμόγελο της Τζοκόντα είναι γνωστό σε όλους, αυτό που μέχρι σήμερα όμως δημιουργούσε ερωτήματα ήταν το πως «αποκτήθηκε». Η απάντηση βρέθηκε: Με το σωστό βερνίκι. Η μέθοδος που χρησιμοποίηση ο Ντα Βίντσι δεν ήταν άλλη από την τεχνική sfumato.
Επιστήμονες του Laboratoire du Centre de Recherche et de Restauration des Musees de France ισχυρίζονται ότι έλυσαν το μυστήριο που επικρατεί με το αινιγματικό χαμόγελο της Μόνα Λίζα του Da Vinci.
Οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν ακτίνες Χ για τη μελέτη του πίνακα και παρατήρησαν πώς τα στρώματα της μπογιάς είχαν δημιουργηθεί σε διαφορετικά επίπεδα και σε διαφορετικές περιοχές του προσώπου.
Οι εξετάσεις απέδειξαν ότι ο καλλιτέχνης περνούσε επάλληλες στρώσεις πάχους µόλις 0,001 έως 0,002 χιλιοστών από γυαλιστερό βερνίκι το οποίο προσέδιδε αυτή την αίσθηση θολώματος των περιγραµµάτων και των αντιθέσεων στις µορφές του.
Ο Ντα Βίντσι χρησιμοποίησε 40 στρώσεις πολύ λεπτού βερνικιού, παρόμοιου με αυτό που χρησιμοποιείται στην κεραμική. Η ανάμειξη του βερνικιού αυτού με τις διάφορες χρωστικές ουσίες του πίνακα είχε ως αποτέλεσμα τις σκιές και τα θολά σημεία γύρω από το στόμα της Τζοκόντα, που ευθύνονται για το αποτέλεσμα αυτό.
Οι επιστήμονες επίσης υποπτεύονται ότι ο Da Vinci χρησιμοποίησε τα δάχτυλά του για να εφαρμόσει το βερνίκι στους πίνακές του. Όπως τόνισαν δεν υπάρχουν σημάδια βούρτσας ή κάποιο περιγράμματα ορατό στο έργο.
Τεχνική που επινόησε ο Λεονάρντο ντα Βίντσι στη ζωγραφική. Παρουσιάζει τις φόρμες με απαλές τονικές διαβαθμίσεις, χωρίς να χρησιμοποιεί έντονα περιγράμματα. Έτσι οι φόρμες μοιάζουν να σβήνουν η μια μέσα στην άλλη, οι μορφές προβάλλουν κάπως αόριστες και δεν είναι σκληρές και άκαμπτες.
Οι μορφές του ντα Βίντσι φαίνονται σαν να καλύπτονται με ομίχλη κι αυτό τους προσδίδει μυστήριο, έχουν δε μια απαλότητα που τις συνδέει οργανικά με το τοπίο, στο οποίο είναι τοποθετημένες. Στα ιταλικά sfumato σημαίνει όπως ο καπνός που διαλύεται.
Το άρθρο έγραψε ο Χρήστος Α. Κατσαρός /Συγγραφέας – Ερευνητής.
thesecretrealtruth , rabit.gr , libadiaserronblogs , jimbarblog
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου