Γράφοντας για την πραγματικότητα λίγο πριν τις γιορτές του Πάσχα, θα μπορούσε να λέγεται το άρθρο άλλα το θεώρησα πολύ απλοϊκό. Έχουμε καιρό να τα πούμε και σε αυτό το διάστημα ο κόσμος έχει αλλάξει. Έχει αλλάξει και προς το καλύτερό και προς το χειρότερο.
Δεν μπορούμε να αρνηθούμε πως τα πράγματά πάνε καλύτερα σε σχέση με άλλες εποχές.
Οι άνθρωποι ζουν περισσότερο χάρη στην πρόοδο της ιατρικής, οι γυναίκες έχουν το δικαίωμα να σπουδάζουν σε πανεπιστήμια και να κερδίσουν θέσεις εργασίας, ο απλός κόσμος που επιζητεί την γνώση έχει πάρα πολλούς τρόπους να την αποκτήσει εντελώς δωρεάν (βιβλιοθήκες, σεμινάρια, ακόμη και δωρεάν πρόσβαση σε online μαθήματα μεγάλων πανεπιστήμιων, κτλ)
…κάτι που πριν λίγα χρόνια θα ήταν αδύνατο, όλο και περισσότερες ομάδες ανθρώπων βγαίνουν από το περιθώριο έχοντας πια ισότιμα δικαιώματα σε πολλές χώρες του κόσμου (γυναίκες, ομοφυλόφιλοι, νέοι και γέροι, ψυχικά ασθενείς, ΑΜΕΑ, κτλ).
Βέβαια δεν μπορούμε να αρνηθούμε πως τα πράγματα σε ορισμένες περιπτώσεις θυμίζουν τις μαύρες ημέρες του μεσαίωνα με την Αναγέννηση να φαντάζει μια μακρινή ουτοπία.
Άνθρωποι δολοφονούνται επειδή, τάχα, προσέβαλαν το θεό κάποιου ή επειδή έχουν μια διαφορετική σεξουαλική ταυτότητα ή απλά γιατί δεν πιστεύουν στον ίδιο θεό (εδώ ισχύει το: Ο άνθρωπος έπλασε το Θεό κατ’ εικόνα και ομοίωση του: μη ανεκτικό, σεξιστή, ομοφοβικό και βίαιο).
Άνθρωποι πεθαίνουν από την πείνα ή από αρρώστιες ή από πολέμους σε περιοχές που παράγουν μεγάλο ορυκτό και φυσικό πλούτο από συμφέροντα που ενδιαφέρονται μονάχα για το πως θα βγάλουν χρήμα πέρα από ανθρώπινα δικαιώματα και νόμους διεθνούς δικαίου.
Δύο όψεις του ίδιου νομίσματος ή απλά μια αισιόδοξη και μία απαισιόδοξη ματιά; Αναμφίβολα, οι καιροί είναι δύσκολοι, τεράστιες προκλήσεις μας περιμένουν και οι ζωές μας φαίνεται να είναι σε μια διαρκή ανασφάλεια.
Ακόμη όμως υπάρχουν πολλές φορές που βλέπουμε το ποτήρι μισογεμάτο και όχι μισοάδειο, όπως θα ήθελαν ορισμένοι. Αυτοί οι άνθρωποι είμαστε όλοι εμείς φίλοι μου που εξακολουθούμε να πιστεύουμε στους ανθρώπους και στο τεράστιο δυναμικό που βρίσκεται μέσα στον καθένα μας.
Υπάρχουν γύρω μας αυτοί οι άνθρωποι. Οι άνθρωποι που μπορούν να οδηγήσουν στην ανάσταση αυτού του κόσμου. Τους βλέπω μέσα στα κοινωνικά δίκτυα, μέσα σε ανοιχτές συναντήσεις, τους βλέπω στο δρόμο και στην γειτονιά, τους βλέπω μέσα στην εκπαιδευτική και ακαδημαϊκή κοινότητα, τους βλέπω στους εθελοντές που εξυπηρετούν με χίλιους τρόπους ανθρώπους και δομές με μοναδικό στόχο την προσφορά στην κοινωνία.
Άνθρωποι που σαν μικροί ήλιοι χαρίζουν ζωή σε τούτο τον κόσμο. Άνθρωποι που έχουν σαν στόχο ζωής να βελτιώσουν τον εαυτό τους και μέσα από αυτήν την βελτίωση να βελτιώσουν και το περιβάλλον γύρω τους.
Πιστεύω ακράδαντα ότι η δύναμη που θα αλλάξει και θα βελτιώσει τον κόσμο γύρω μας είναι ή ίδια δύναμη που μας επιτρέπει να βελτιώσουμε την ζωή μας. Είναι η δύναμη που έχει ο καθένας μέσα του και που στον κάθε άνθρωπο ξεχωριστά λειτουργεί με ένα θαυμάσιο και μοναδικό τρόπο.
Μπορεί οι προβλέψεις για τον κόσμο αλλά και για την χώρα μας να είναι αρνητικές για το 2015, 2016, 2017 και το μέλλον γενικότερα, ωστόσο, προτιμώ να πιστεύω ότι ένας άλλος κόσμος είναι ικανός να οικοδομηθεί από ανθρώπους που τοποθετούν την δύναμη τους στην δυναμική της ομάδας και του γενικού καλού.
Ξέρω πολύ καλά πως ζώντας μέσα σε μια κοινωνία που μαστίζεται από την ανεργία και τη φτώχεια είναι πολύ δύσκολο να αποτινάξουμε την αρνητικότητα που επικρατεί, αλλά έχω αποφασίσει να μην σταματήσω να σκέφτομαι και να πράττω με ένα διαφορετικό τρόπο που πολλοί ρεαλιστές θα χαρακτήριζαν ονειροπόλο ή ουτοπικό.
Είμαι κοινωνικά ενεργός πολίτης και θα παραμείνω έτσι προτιμώντας να ζω και να σκέφτομαι συλλογικά. Το «Όλοι για έναν και ένας για όλους» είναι προτιμότερο από την αποξένωση του καναπέ και την επιβεβλημένη τυφλότητα. Ο κόσμος, η χώρα, ο διπλανός μας μάς χρειάζεται όλους τώρα.
Υ.Γ. [postscript] Η καθολική απαισιοδοξία και αισιοδοξία είναι για μένα αφόρητη. Υπόκειται σε έναν απλοϊκό υποκειμενισμό και σε μια διχοτομημένη αντίληψη της πραγματικότητας.
Ο μόνος δρόμος που σου δείχνουν και οι δύο οπτικές είναι πως κρίνεται απαραίτητη η δράση σου στα πράγματα που συμβαίνουν γύρω σου. Αλλιώς δεν είναι τίποτα άλλο πέρα από δύο τεχνητές και κενές ετικέτες που βάζουμε στην πραγματικότητα.
Η «Ανάσταση του Χριστού» συμβολίζει τη θέωση, τη διάβαση από το θάνατο στη ζωή, συμβολίζει την ανάσταση της δικής μας ταπεινής υπόστασης.
Η Ανάσταση του Χριστού σημαίνει την ελπίδα για τη δική μας θέωση που πραγματώνεται καθημερινά μονάχα μέσα από το:
«Αγαπάτε αλλήλους» !!!!!
Σημείωση … Στην αρχική δημοσίευση δεν υπήρχε η φωτογραφία 2 η οποία ευρέθη στο GOOGLE από τον admin
tokleidi.com
tokleidi.com
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου