Κάτι που μου διέφευγε και κατανόησα πρόσφατα, είναι ότι η ανθρώπινη ψυχή που ζει πάνω στην Γη είναι θνητή, γι'αυτό και μπορεί να νιώσει την αρνητική ενέργεια, την θετική, την ομορφιά του φωτός την αγάπη.
Πρέπει όλοι να γνωρίζουμε, ότι το καλύτερο κριτήριο επιλογής, είναι να ακούμε τους παλμούς της ψυχής, η οποία σε κάθε αρνητικό συναίσθημα, μας τονίζει ότι βαδίζουμε σε λάθος δρόμο,
...και σκοπός μας είναι να αντιμετωπίσουμε σωστά την κάθε αρνητική κατάσταση χωρίς πάθος και επιθυμία από εγωϊσμό, ειδάλλως κινδυνεύουμε αν ειδικά δεν έχουμε αγαθές προθέσεις να οδηγηθούμε από το φως στο σκοτάδι του αρνητισμού.
Αν νιώθουμε όμορφα, τότε βρισκόμαστε στον σωστό δρόμο, αλλά συνήθως λόγω της διπολικότητας αυτού του κόσμου, ακροβατούμε σε ένα τεντωμένο σχοινί ανάμεσα στα δύο άκρα του εγωϊσμού, που είτε βρισκόμαστε στο ένα άκρο είτε στο άλλο η έπαρση του εγώ πάντα καραδοκεί, και μας οδηγεί στον λάθος δρόμο.
Αν όμως από αγάπη λειτουργούμε για το κάθε τι γύρω μας, τότε έχουμε την δυνατότητα να σπάσουμε το φράγμα της διπολικότητας και να γνωρίσουμε την αρμονία που συγγενεύει με το φως.
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου