H Άνοιξη δεν είναι απλά εποχή. Είναι γέννηση, είναι έρωτας !!!!

Άνοιξη vs Χειμώνας…

Αγώνας δύναμης κι ισχύος…

Και να που έφτασε η πολυπόθητη κι εφέτος! Πολλά υποσχόμενη όπως κάθε φορά!

Απ’ τις πρώτες της ανάσες κιόλας, τον «αγκαλιάζει» με γαλιφιά και τον ενθουσιασμό της νιότης της, να τον ξεπαγώσει…

Αυτός πάλι, στις τελευταίες του πεισματικά την παγώνει πιο πολύ, χιονο-αχνίζοντας κορυφές! και υπενθυμίζοντας πως χάρη στην αναποφασιστικότητα του τρελο-Μάρτη, γδάρτη και παλουκοκάφτη είναι ακόμη εδώ!!

Τον γελάσανε όμως! Δε του τα ΄πανε καλά του γερο-χειμώνα!

Χειμώνες έρχονται και φεύγουν…μα όσο δύσκολοι κι αν είναι, πάντα «τα βάζει μαζί τους» μια Άνοιξη και τους κερδίζει στα σημεία..!

Για Άνοιξη μιλώντας, σκοπός είναι να μη την αφήνεις να σ’ εγκαταλείψει ποτέ!

Σκοπός είναι να την κουβαλάς μέσα σου ακόμη και στους πιο βαρείς χειμώνες και να την καλοπιάνεις καλωσορίζοντάς την όπως της Αξίζει, όταν είναι ο καιρός της να ξεπορτίσει…

Να την υποδέχεσαι με αγκαλιά και καρδιά ανοιχτή και ν’ αφήνεσαι να κατακλύσει όλες τις αισθήσεις σου!

Να σου παρασύρει μυαλό, ψυχή και σώμα!

Να σε συνεπαίρνουν τα χρώματα και τ’ αρώματά της και να θες να τα ρουφήξεις όλα σαν μελισσούλα!

Να βλέπεις παντού πεταλουδίτσες και πουλάκια να ερωτοτροπούν και ν’ αφήνεσαι να σε παρασύρουν στον τρελό χορό του έρωτα σαν να ζεις την άνοιξή σου για πρώτη φορά, κάθε φορά!

Γιατί η Άνοιξη δεν είναι απλά μια εποχή του χρόνου.

Είναι κατάσταση! Είναι «ρύθμιση ψυχής»…

Είναι γέννηση! Είναι έρωτας!

Είναι εκρηκτικός οργασμός όλων των αισθήσεων!

Είναι ένα σύνολο ψυχικών διεργασιών που συμβαίνουν μέσα μας με την έλευσή της…

Την Άνοιξη (όταν το θες!) τη βρίσκεις παντού!
Στα πιο απλά, τα πιο λιτά, τα πιο απέριττα..

Κι όταν φτάσει η ώρα της δε σταματιέται από κανέναν χειμώνα όσο βαρύς και σκληροπυρηνικός κι αν είναι…

Φυτρώνει ανάμεσα στις πέτρες, μπλεγμένη σε συρματοπλέγματα, σκαρφαλωμένη σε σιδεριές, ζωγραφίζει με τα χρώματά της κάθε μουντή γωνιά…

Δίνει «ζωή» σε χαλάσματα και γκρεμίσματα, σε ρωγμές τοίχων και παρυφές δρόμων…

Φυτρώνει κι εκεί που δεν την σπέρνουν κι ανθίζει ακόμη και μέσα σε λασπόνερα.

Απ’ το τίποτα δημιουργεί…

Της αρκεί ως κι ένα ίχνος χώματος για να ριζώσει και να γεννήσει ζωή!

Και τότε ξεπροβάλλει απ’ το πουθενά κι απ’ την πρώτη της Ανάσα Ομορφαίνει το καθετί γύρω της με την απαράμιλλη γοητεία της άνθισής της…

Με τη ζεστασιά της λιώνει τους «πάγους» και κάθε κατάλοιπο του χειμώνα απ’ τις καρδιές…

Άπαξ και της ανοίξεις την πόρτα και «σε πιάσει η άνοιξη» όλα τα βλέπεις αλλιώς!

Ερωτεύεσαι το Σύμπαν και υμνείς την ομορφιά του!

Ερωτοτροπείς με τη ζωή και πλημυρίζουν τα μέσα σου με τα πιο όμορφα συναισθήματα!

Αισιοδοξείς, ελπίζεις, προσδοκείς , ζεις το θαύμα της (ανα)γέννησης!

Τίποτα δε πεθαίνει όσο το περιτριγυρίζει η Άνοιξη !!!

Ρομαντική αλλά με απίστευτη δυναμική ενέργεια, έρχεται κι επιβάλλεται με τσαμπουκά και με την έκρηξή της φέρνει αντιθέσεις, αντιφάσεις, ομορφιά και αρμονία, εκπλήξεις, όνειρα και το θαύμα της γέννησης μαζί της!

Ολόκληρη η φύση ξαναγεννιέται… και δε μπορείς να μείνεις ασυγκίνητος μπρος στο θαυμαστό της κόσμο!

Μια ανα-γέννηση ολοκληρωτική σαν τη μετάλλαξη της πεταλούδας.

Αχ! Η πεταλούδα! Κάθε άνοιξη έχει την τιμητική της!

Σπουδαία και σοφά η φύση την ανταμείβει, για τη καρτερικότητα που έδειξε μέσα στο κουκούλι της, και τώρα της χαρίζει Ζωή να τη τρυγήσει πετώντας!

Μάθημα αυτό, το περί καρτερικότητας… κρατήστε το!

Σαφέστατα είμαι τύπος που «μου πηγαίνει» η άνοιξη πιο πολύ!..

Γιατί γράφει ποίηση η φύση κάθε άνοιξη… κι εγώ είμαι επιρρεπής και παρασύρομαι σαν μαγεμένη, κάθε φορά, σαν να ‘ναι πρώτη φορά!

Όπως καταλαβαίνετε «μ’ έπιασε η Άνοιξη» για τα καλά κι ερωτοτροπώ ασύστολα με το σύμπαν!

Το ίδιο εύχομαι και δια εσάς !!!

Το άρθρο έγραψε η Χριστίνα Ζαμπούνη.

anapnoes