Με την πάροδο του χρόνου και την εμπειρία που αποκτάς με τα λάθη και τα σωστά σου, μαθαίνεις να διακρίνεις χαρακτήρες. Κάθε ένας και κάθε μια από μας κουβαλάει τις μνήμες του, τα θέλω του και τα πρέπει του.
Σε κάθε βήμα μας συνοδεύουν τα αποτελέσματα του παρελθόντος, οι πράξεις του παρόντος και τα σχέδια του μέλλοντος. Με άλλα λόγια η ιδιοσυγκρασία ενός ανθρώπου όπως διαμορφώθηκε από την κληρονομικότητα, τα βιώματα και την οικογενειακή ανατροφή σε συνδυασμό με τα πνευματικά εφόδια απαρτίζουν τον χαρακτήρα μας.
Ποιος είναι ο κύριος παράγοντας που δοκιμάζει και χτίζει τον χαρακτήρα μας ; Προφανώς δεν κομίζω γλαύκα εις Αθήνας όταν διαπιστώνω ότι οι χαρακτήρες χτίζονται σε δύσκολες καταστάσεις και συμβιώνοντας προσωπικά και επαγγελματικά με δύσκολους ανθρώπους.
Δύσκολες καταστάσεις σε προσωπικό, οικογενειακό και επαγγελματικό επίπεδο μπορούν να ισοπεδώσουν ή να ατσαλώσουν χαρακτήρες. Δεν είμαι τύπος που θα βαφτίσω τις δυσκολίες ως παράγοντες καλού, ούτε και χρειάζεται καλοί άνθρωποι να πέφτουν στο λάκκο με τα λιοντάρια για να μαρτυρήσουν. Απλώς συμβαίνει να πέσεις με τα μούτρα στην αρένα και να κοιτάξεις αρχικά να σωθείς και έπειτα να κερδίσεις.
Πως χτίζει κάποιος χαρακτήρας στα δύσκολα; Δίνοντας μάχες και μετρώντας πληγές. Μακάρι να γινόταν αλλιώς. Μαθαίνεις να αγαπάς την ευθύνη, να πέφτεις στην φωτιά ακόμα και αν δεν την προκάλεσες εσύ. Γιατί να το κάνεις αυτό ; Για να δώσεις στα παιδιά σου και σε σένα το ίδιο μια απειροελάχιστη πιθανότητα να δείτε τον κόσμο καλύτερο.
Μαθαίνεις να παραδέχεσαι τα λάθη σου και το κυριότερο να κοιτάξεις πως θα διορθωθούν. Ο κόσμος προχώρησε μέσα από επίπονες διαδικασίες λαθών και πειραμάτων και όχι από τα δογματικά αλάθητα και τα γαϊτανάκια επίρριψης ευθυνών σε άλλους.
Μαθαίνεις να αντιμετωπίζεις είτε με το καλό είτε με το άγριο δύσκολους ανθρώπους και την συμπεριφορά τους και το κυριότερο μαθαίνεις να αντέχεις στις συνέπειες των δικών τους λαθών στη δικιά σου ζωή. Η μάθηση συνεπάγεται πόνο. Δεν είναι εύκολη διαδικασία. Ούτε όμως εύκολη είναι και η ίδια η ζωή.
Πιστεύω στις δεύτερες ευκαιρίες, όχι όμως και στις δεύτερες ζωές. Σε αυτή λοιπόν τη ζωή, με τα πολλά ζόρια και τις λίγες ανταμοιβές οφείλεις να χτίσεις τον χαρακτήρα με τέτοιο τρόπο ώστε να βαστάς στις πρώτες με θάρρος και να απολαμβάνεις όσο μπορείς τις δεύτερες.
Αν είναι εύκολο; Την ξέρετε την απάντηση. Αν αξίζει τον κόπο ; Για μένα όσο ατενίζεις τα βλέμματα και τα χαμόγελα των δικών σου , όσο ελπίζεις ότι κάπου, κάπως , κάποτε οι μάχες που δίνεις θα βοηθήσουν ανθρώπους, οι πληγές σου δεν είναι μάταιες. Σε τελική ανάλυση, μείνε όρθιος ή όρθια για να αντικρίσεις μια ακόμη ανατολή ή ένα ηλιοβασίλεμα. Για τα υπόλοιπα θα δούμε.
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου