Παράξενα βαραίνει αυτή η μέρα που ξημέρωσε. Λες και το κουβαλάει το κάρμα αυτής της χώρας να δένεται με την ανάγκη, την ελπίδα και το πένθος της μέρας αυτής.
Πόσα «βοήθα Παναγιά» μου δεν είπαμε αυτές τις ώρες μπροστά στην καταστροφή.
Μπροστά στην φωτιά.
Πόση ανάγκη δεν νιώσαμε να πιστέψουμε σε ένα θαύμα. Σε μια βοήθεια από εκείνη που ονομάζουμε «μάνα όλων των ψυχών» και που στα δύσκολα δεν την ζητάμε όπως ζητούσαμε μωρά την αγκαλιά της μητέρας μας.
Είναι παράξενη αυτή η μέρα γιατί όσο «προχωρημένοι», όσο «φιλελεύθεροι», κι αν είμαστε, αυτή η μέρα έχει στιγματιστεί από μνήμες.
Είναι η μέρα που η παράδοση συναντά την προσευχή και χανόμαστε στα καλοκαίρια τα παιδικά με τις αυλές που τις ασπρίζαμε γιατί «είναι γιορτή μεγάλη».
Είναι η μέρα που σαν παιδιά φορούσαμε τα «καλά» μας για να πάμε στον Εσπερινό και μετά να χαθούμε μέσα στον κόσμο κάποιου πανηγυριού.
Είναι η μέρα που ξημέρωνε και δεν είχε σημασία αν είχες κάποιον να γιορτάζει σπίτι σου, όλοι λένε «Χρόνια Πολλά» κι ας μην το καταλαβαίνεις το γιατί, όταν είσαι μικρός.
Μεγαλώνοντας καταλαβαίνεις.
Καταλαβαίνεις πως είναι η μέρα που γιορτάζει η ψυχή αυτής της πανέμορφης χώρας που ζούμε.
Είναι η μέρα που γιορτάζει «Εκείνη» που επικαλείσαι μέσα στον σκληρότερο πόνο και τις στιγμές του πιο βουβού σου κλάματος.
Είναι η μέρα που γιορτάζει «Εκείνη» που παρακαλάς να σου φυλάει τους πιο ιερούς, τους πιο σημαντικούς σου!
Είναι η μέρα που μέσα της κρύβεται ο πόνος κι η ελπίδα μαζί.
Είναι η μέρα που στην Ελλάδα, απ’ άκρη σ’ άκρη, γιορτάζει το κάθε μέρος την δική του Παναγιά.
Οι Πόντιοι γιορτάζουν την Παναγία της Σουμελά, στην Τήνο συγκεντρώνεται κόσμος, στην Πάρο, στην Εκατονταπυλιανή, στην Μυρτιδιώτισσα στα Κύθηρα. Δεν θα βρεις μέρος στην Ελλάδα που να μην γιορτάζει σήμερα.
Κι αν ψάξεις προσεκτικά, θα βρεις κάπου ένα μικρό ξωκλήσι, χωρίς κόσμο πολύ, κι εκεί, μπορείς να κλείσεις τα μάτια σου και να προσευχηθείς σιωπηλά για εκείνους που έφυγαν και για εκείνους που αγαπάς.
Και ξέρεις.. μέσα στην προσευχή σου αυτή τη μέρα, μην ξεχάσεις να βάλεις τον εαυτό σου.
Μέσα σε αυτή τη μέρα κρύβεται η αγάπη, η μνήμη, η αγκαλιά, η λύτρωση, και η ελπίδα.
Γιατί και η ελπίδα όταν την πιστέψεις, ένα μικρό θαύμα είναι !!!
loveletters.gr
Πόσα «βοήθα Παναγιά» μου δεν είπαμε αυτές τις ώρες μπροστά στην καταστροφή.
Μπροστά στην φωτιά.
Πόση ανάγκη δεν νιώσαμε να πιστέψουμε σε ένα θαύμα. Σε μια βοήθεια από εκείνη που ονομάζουμε «μάνα όλων των ψυχών» και που στα δύσκολα δεν την ζητάμε όπως ζητούσαμε μωρά την αγκαλιά της μητέρας μας.
Είναι παράξενη αυτή η μέρα γιατί όσο «προχωρημένοι», όσο «φιλελεύθεροι», κι αν είμαστε, αυτή η μέρα έχει στιγματιστεί από μνήμες.
Είναι η μέρα που η παράδοση συναντά την προσευχή και χανόμαστε στα καλοκαίρια τα παιδικά με τις αυλές που τις ασπρίζαμε γιατί «είναι γιορτή μεγάλη».
Είναι η μέρα που σαν παιδιά φορούσαμε τα «καλά» μας για να πάμε στον Εσπερινό και μετά να χαθούμε μέσα στον κόσμο κάποιου πανηγυριού.
Είναι η μέρα που ξημέρωνε και δεν είχε σημασία αν είχες κάποιον να γιορτάζει σπίτι σου, όλοι λένε «Χρόνια Πολλά» κι ας μην το καταλαβαίνεις το γιατί, όταν είσαι μικρός.
Μεγαλώνοντας καταλαβαίνεις.
Καταλαβαίνεις πως είναι η μέρα που γιορτάζει η ψυχή αυτής της πανέμορφης χώρας που ζούμε.
Είναι η μέρα που γιορτάζει «Εκείνη» που επικαλείσαι μέσα στον σκληρότερο πόνο και τις στιγμές του πιο βουβού σου κλάματος.
Είναι η μέρα που γιορτάζει «Εκείνη» που παρακαλάς να σου φυλάει τους πιο ιερούς, τους πιο σημαντικούς σου!
Είναι η μέρα που μέσα της κρύβεται ο πόνος κι η ελπίδα μαζί.
Είναι η μέρα που στην Ελλάδα, απ’ άκρη σ’ άκρη, γιορτάζει το κάθε μέρος την δική του Παναγιά.
Οι Πόντιοι γιορτάζουν την Παναγία της Σουμελά, στην Τήνο συγκεντρώνεται κόσμος, στην Πάρο, στην Εκατονταπυλιανή, στην Μυρτιδιώτισσα στα Κύθηρα. Δεν θα βρεις μέρος στην Ελλάδα που να μην γιορτάζει σήμερα.
Κι αν ψάξεις προσεκτικά, θα βρεις κάπου ένα μικρό ξωκλήσι, χωρίς κόσμο πολύ, κι εκεί, μπορείς να κλείσεις τα μάτια σου και να προσευχηθείς σιωπηλά για εκείνους που έφυγαν και για εκείνους που αγαπάς.
Και ξέρεις.. μέσα στην προσευχή σου αυτή τη μέρα, μην ξεχάσεις να βάλεις τον εαυτό σου.
Μέσα σε αυτή τη μέρα κρύβεται η αγάπη, η μνήμη, η αγκαλιά, η λύτρωση, και η ελπίδα.
Γιατί και η ελπίδα όταν την πιστέψεις, ένα μικρό θαύμα είναι !!!
Το άρθρο έγραψε η Σοφία Παπαηλιάδου loveletters.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου