Είπες θέλω και θέλησες..
Είπες δεν θέλω και έπαψες ..
Είπες ξανά θέλω και συνέχισες..
Είπες παύω και σταμάτησες.
Είπες Σ’ αγαπώ και λίγα βήματα πιο κάτω πρόδωσες.
Είπες δεν Σ’ αγαπώ και έλιωσες τα μάτια σου στα δάκρυα σου.
Άνθρωπε..
Γιατί δεν έμαθες ποτέ ότι δεν χωρίζεις την καρδιά από το μυαλό όταν αγαπάς;
Εγωισμός του μυαλού.
Φονικό όπλο.
Χειρότερος από τον εγωισμό της καρδιάς.
Πόσοι και πόσοι άνθρωποι χάθηκαν από το μαχαίρι του;
Εγωισμός της καρδιάς.
Ένας μετανιωμένος δολοφόνος που κρατάει το κεφάλι του στα χέρι του.
Μα οι αγάπες, οι σχέσεις, οι ζωές εντωμεταξύ χάνονται.
Και κανένας δεν μπορεί να σου ζωγραφίσει πάλι ήλιους στα μάτια.
Κανένας δεν θα σου δώσει δώρο πίσω την κόκκινη καρδιά σου.
Είπες μαζί και έσπασες αλυσίδες για να φύγεις.
Είπες για πάντα και ξημέρωσες μόνος και έρημος.
Είπες αντέχω και έσπασες σε χίλια μικρά γυαλάκια στο πάτωμα.
Άνθρωπε..
Μην έχεις αυταπάτες γιατί λίγα βήματα πιο κάτω αναιρείς τον εαυτό σου.
Είσαι από σάρκα και οστά.
Δεν είσαι ένας μικρός Θεός.
Αυτόν που σήμερα είναι η αιτία της ίδιας σου της ζωής αύριο θα τον τυλίξεις σε μία κόλλα χαρτί και θα το στείλεις στο απόσπασμα.
Αυτόν που δεν αντέχεις να βλέπεις αύριο θα είναι ο άνθρωπος που θα κλαίς πάνω στον ώμο του κατηγορώντας την ζωή σου και την τύχη σου.
Εκείνον που σήμερα κοιτάς με λατρεία αύριο θα τον παραδώσεις στην μοίρα του κοιτώντας τον με άδειο βλέμμα.
Εκείνον που δεν συμπάθησες θα σηκώσεις το τηλέφωνο να τον καλέσεις κοντά σου.
Αυτούς που σήμερα θα ορκιζόσουνα οτι είναι η ζωή σου αύριο θα τους κοιτάς από μακριά και θα θυμάσαι τα ονόματα τους με δυσκολία.
Είπες εδώ και τερμάτισες απέναντι..
Είπες μαζί και πέταξες το χέρι σου στη φωτιά..
Είπες λόγια και έγιναν θρήνοι..
Είπες αλήθειες και σβήστηκαν στην άμμο..
Είπες ψέματα και γράφτηκαν με μελάνι.
Άνθρωπε..
Είπες συγχωρώ και αγόρασες μαχαίρια.
Είπες Σε λατρεύω και ακόμα βρέχει..
Και δεν ήρθε κανείς να σε σκεπάσει.
loveletters.gr
Είπες δεν θέλω και έπαψες ..
Είπες ξανά θέλω και συνέχισες..
Είπες παύω και σταμάτησες.
Είπες Σ’ αγαπώ και λίγα βήματα πιο κάτω πρόδωσες.
Είπες δεν Σ’ αγαπώ και έλιωσες τα μάτια σου στα δάκρυα σου.
Άνθρωπε..
Γιατί δεν έμαθες ποτέ ότι δεν χωρίζεις την καρδιά από το μυαλό όταν αγαπάς;
Εγωισμός του μυαλού.
Φονικό όπλο.
Χειρότερος από τον εγωισμό της καρδιάς.
Πόσοι και πόσοι άνθρωποι χάθηκαν από το μαχαίρι του;
Εγωισμός της καρδιάς.
Ένας μετανιωμένος δολοφόνος που κρατάει το κεφάλι του στα χέρι του.
Μα οι αγάπες, οι σχέσεις, οι ζωές εντωμεταξύ χάνονται.
Και κανένας δεν μπορεί να σου ζωγραφίσει πάλι ήλιους στα μάτια.
Κανένας δεν θα σου δώσει δώρο πίσω την κόκκινη καρδιά σου.
Είπες μαζί και έσπασες αλυσίδες για να φύγεις.
Είπες για πάντα και ξημέρωσες μόνος και έρημος.
Είπες αντέχω και έσπασες σε χίλια μικρά γυαλάκια στο πάτωμα.
Άνθρωπε..
Μην έχεις αυταπάτες γιατί λίγα βήματα πιο κάτω αναιρείς τον εαυτό σου.
Είσαι από σάρκα και οστά.
Δεν είσαι ένας μικρός Θεός.
Αυτόν που σήμερα είναι η αιτία της ίδιας σου της ζωής αύριο θα τον τυλίξεις σε μία κόλλα χαρτί και θα το στείλεις στο απόσπασμα.
Αυτόν που δεν αντέχεις να βλέπεις αύριο θα είναι ο άνθρωπος που θα κλαίς πάνω στον ώμο του κατηγορώντας την ζωή σου και την τύχη σου.
Εκείνον που σήμερα κοιτάς με λατρεία αύριο θα τον παραδώσεις στην μοίρα του κοιτώντας τον με άδειο βλέμμα.
Εκείνον που δεν συμπάθησες θα σηκώσεις το τηλέφωνο να τον καλέσεις κοντά σου.
Αυτούς που σήμερα θα ορκιζόσουνα οτι είναι η ζωή σου αύριο θα τους κοιτάς από μακριά και θα θυμάσαι τα ονόματα τους με δυσκολία.
Είπες εδώ και τερμάτισες απέναντι..
Είπες μαζί και πέταξες το χέρι σου στη φωτιά..
Είπες λόγια και έγιναν θρήνοι..
Είπες αλήθειες και σβήστηκαν στην άμμο..
Είπες ψέματα και γράφτηκαν με μελάνι.
Άνθρωπε..
Είπες συγχωρώ και αγόρασες μαχαίρια.
Είπες Σε λατρεύω και ακόμα βρέχει..
Και δεν ήρθε κανείς να σε σκεπάσει.
Το άρθρο έγραψε η Μπέττυ Κούτσιου loveletters.gr





Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου