Μάθαινα προχθές στους μαθητές μου ότι τα κύρια ονόματα γράφονται με κεφαλαίο το πρώτο γράμμα και έπιασα τον εαυτό μου να αναρωτιέται καθώς οδηγούσα για το σπίτι ποια είναι τα κύρια ονόματα για εμάς στη ζωή…
Καμιά φορά δίνουμε αξία σε ασήμαντα και τα γράφουμε με κεφαλαίο, ενώ αυτά μας προσφέρουν άγχος, στενοχώρια, απογοήτευση… Κι αφήνουμε σημαντικά να αχνοφαίνονται. Ίσως και να τα έχουμε σβήσει τελείως… Πράγματα που θα έκαναν το πρόσωπό μας να λάμψει. Έλλειψη χρόνου; Έλλειψη διάθεσης; Κι ανάμεσα στην γκρίνια και τη μιζέρια του «τίποτα δεν πάει καλά» και «τι άσχημος που είναι αυτός ο κόσμος», υπάρχει ένας ανεμόμυλος. Ένας ανεμόμυλος στο άλσος της Νέας Φιλαδέλφειας με γαλαζοπράσινο νερό γύρω του, κατακόκκινες τριανταφυλλιές και ζωηρά συντριβανάκια να εναλλάσσουν ενίοτε την ησυχία του τοπίου.
Η ονομασία: «Το περιβόλι του ουρανού» μόνο τυχαία δεν είναι. Αν αδειάσεις το μυαλό σου από τις σκοτούρες της καθημερινότητας (κι αν δεν το κάνεις, θα το κάνει ο ανεμόμυλος για σένα και φυσώντας θα τις πάρει μακριά), θα μεταφερθείς σε έναν κόσμο μαγικό, στο περιβόλι του παραδείσου, στον έβδομο ουρανό… Ηλικία συγκεκριμένη δεν έχει. Ελευθερία σου προσφέρει και σε αυτό (όχι άλλοι κανόνες, φτάνει). Θα βρεις ηλικιωμένους να παίζουν τάβλι στα παγκάκια γύρω από τον ανεμόμυλο, νεαρά ζευγάρια να στέκονται αγκαλιασμένα στα κάγκελα, φωτογράφο να απαθανατίζει αγαπημένες στιγμές έπειτα από βάφτιση ( ω ναι υπάρχει κι ένα χαριτωμένο εκκλησάκι της Ζωοδόχου Πηγής παραδίπλα) , τον παλιό σου καθηγητή Θρησκευτικών από το Λύκειο να βολτάρει, πιθανόν ευχαριστώντας τον Θεό για τις ομορφιές της φύσης, χαριτωμένο αγοράκι με ποδήλατο να διαγωνίζεται με τον μπαμπά για το ποιος κάνει πιο γρήγορα πετάλι, μια άσπρη πεταλούδα να μην μπορεί να αποφασίσει ποιο λουλούδι της αρέσει περισσότερο ώστε να κοντοσταθεί για λίγο, έναν αξιαγάπητο σκύλο με το αφεντικό του να κάνουν την απογευματινή τους έξοδο. Κι έξοδα σχεδόν μηδενικά. Έναν καφέ στο χέρι, ή κάποιο φαγώσιμο από το σπίτι για πικ νικ στο παγκάκι. Ή και απλό περπάτημα και χάζεμα…
Αν θες να γκρινιάξεις ότι δεν μπορείς πλέον να βγαίνεις όπως παλιά, μπορείς να το κάνεις. Αν θες να παραπονεθείς ότι τίποτα δε σου δίνει πλέον χαρά, μπορεί κι αυτό να το κάνεις. Κι εμείς μπορούμε να ταξιδεύουμε με τον ανεμόμυλο και φυσικά με πόσες ακόμα κρυμμένες ομορφιές στην Αθήνα, ή όπου αλλού κατοικεί ο καθένας.
Τη χαρά την επιλέγεις. Δε σε επιλέγει εκείνη.
Κι εμείς επιλέγουμε να χαιρόμαστε με τα απλά, με τα μικρά και να τους βάζουμε κεφαλαίο γράμμα.
Η χαρά θα είναι κύρια στη ζωή μας και ελάτε να μας την πάρετε αν τολμάτε… …
You might also Like… …
Η ποιητική συλλογή της Μαρίας Ιατρίδη, “Χαράζοντας τα σύννεφα”
anapnoes.gr
Καμιά φορά δίνουμε αξία σε ασήμαντα και τα γράφουμε με κεφαλαίο, ενώ αυτά μας προσφέρουν άγχος, στενοχώρια, απογοήτευση… Κι αφήνουμε σημαντικά να αχνοφαίνονται. Ίσως και να τα έχουμε σβήσει τελείως… Πράγματα που θα έκαναν το πρόσωπό μας να λάμψει. Έλλειψη χρόνου; Έλλειψη διάθεσης; Κι ανάμεσα στην γκρίνια και τη μιζέρια του «τίποτα δεν πάει καλά» και «τι άσχημος που είναι αυτός ο κόσμος», υπάρχει ένας ανεμόμυλος. Ένας ανεμόμυλος στο άλσος της Νέας Φιλαδέλφειας με γαλαζοπράσινο νερό γύρω του, κατακόκκινες τριανταφυλλιές και ζωηρά συντριβανάκια να εναλλάσσουν ενίοτε την ησυχία του τοπίου.
Η ονομασία: «Το περιβόλι του ουρανού» μόνο τυχαία δεν είναι. Αν αδειάσεις το μυαλό σου από τις σκοτούρες της καθημερινότητας (κι αν δεν το κάνεις, θα το κάνει ο ανεμόμυλος για σένα και φυσώντας θα τις πάρει μακριά), θα μεταφερθείς σε έναν κόσμο μαγικό, στο περιβόλι του παραδείσου, στον έβδομο ουρανό… Ηλικία συγκεκριμένη δεν έχει. Ελευθερία σου προσφέρει και σε αυτό (όχι άλλοι κανόνες, φτάνει). Θα βρεις ηλικιωμένους να παίζουν τάβλι στα παγκάκια γύρω από τον ανεμόμυλο, νεαρά ζευγάρια να στέκονται αγκαλιασμένα στα κάγκελα, φωτογράφο να απαθανατίζει αγαπημένες στιγμές έπειτα από βάφτιση ( ω ναι υπάρχει κι ένα χαριτωμένο εκκλησάκι της Ζωοδόχου Πηγής παραδίπλα) , τον παλιό σου καθηγητή Θρησκευτικών από το Λύκειο να βολτάρει, πιθανόν ευχαριστώντας τον Θεό για τις ομορφιές της φύσης, χαριτωμένο αγοράκι με ποδήλατο να διαγωνίζεται με τον μπαμπά για το ποιος κάνει πιο γρήγορα πετάλι, μια άσπρη πεταλούδα να μην μπορεί να αποφασίσει ποιο λουλούδι της αρέσει περισσότερο ώστε να κοντοσταθεί για λίγο, έναν αξιαγάπητο σκύλο με το αφεντικό του να κάνουν την απογευματινή τους έξοδο. Κι έξοδα σχεδόν μηδενικά. Έναν καφέ στο χέρι, ή κάποιο φαγώσιμο από το σπίτι για πικ νικ στο παγκάκι. Ή και απλό περπάτημα και χάζεμα…
Αν θες να γκρινιάξεις ότι δεν μπορείς πλέον να βγαίνεις όπως παλιά, μπορείς να το κάνεις. Αν θες να παραπονεθείς ότι τίποτα δε σου δίνει πλέον χαρά, μπορεί κι αυτό να το κάνεις. Κι εμείς μπορούμε να ταξιδεύουμε με τον ανεμόμυλο και φυσικά με πόσες ακόμα κρυμμένες ομορφιές στην Αθήνα, ή όπου αλλού κατοικεί ο καθένας.
Τη χαρά την επιλέγεις. Δε σε επιλέγει εκείνη.
Κι εμείς επιλέγουμε να χαιρόμαστε με τα απλά, με τα μικρά και να τους βάζουμε κεφαλαίο γράμμα.
Η χαρά θα είναι κύρια στη ζωή μας και ελάτε να μας την πάρετε αν τολμάτε… …
Το άρθρο έγραψε η Μαρία Ιατρίδη You might also Like… …
Η ποιητική συλλογή της Μαρίας Ιατρίδη, “Χαράζοντας τα σύννεφα”
anapnoes.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου