Το πρώτο αλκοτέστ δεν έγινε με τη συσκευή που γνωρίζουμε όλοι σήμερα, αλλά με ένα παιχνίδι που παίζεται ακόμα σε όλο τον κόσμο και θεωρείται πολύ… Ζεν { Ζεν είναι η αφύπνιση στον αληθινό μας εαυτό και η συμπόνια που γεννά η αφύπνιση αυτή }
Η ιστορία έχει ως εξής:
Κάπου στον Μεσαίωνα οι Άγγλοι άρχισαν να εκτοξεύουν βελάκια εναντίον σταθερού στόχου («darts”) παίζοντας ένα διασκεδαστικό παιχνίδι.
Στα 1896, ένας ξυλουργός από το Λανκασάιρ, ο Μπράιαν Γκάμλιν, χώρισε τον στόχο σε μικρά «κουτάκια”, τα οποία αρίθμησε με τρελό τρόπο (4, 20, 1, 3, 17, 2 κλπ.) και το παιχνίδι με τα βελάκια και τον στόχο μπήκε και στις παμπ της εποχής.
Κάποιος λοιπόν σκέφτηκε ότι αυτό το παιχνίδι θα μπορούσε να δείξει ποιος έπινε πολύ περισσότερο από όσο έπρεπε και έτσι – βεβαιωμένα – από το 1904
...έγινε το πρώτο στην ιστορία αλκοτέστ: Οι θαμώνες έπρεπε να καταφέρουν να πετύχουν με τα βελάκια τους τα «κουτάκια” στη σειρά (1, 2 κλπ.), για να αποδείξουν ότι δεν είχαν μεθύσει και ότι μπορούσαν να συνεχίσουν να πίνουν.
Η ποτοαπαγόρευση «γέννησε” το ντρανκομέτερ
Στα 1919, παρά τη (χλιαρή) αντίδραση των δημοκρατικών, ξεκίνησε στις ΗΠΑ η εποχή της ποτοαπαγόρευσης.
Ωστόσο, δέκα χρόνια αργότερα και με το σοκ από το οικονομικό κραχ του 1929 οι Αμερικανοί όχι μόνο συνέχιζαν να πίνουν αλλά είχαν ηρωοποιήσει και τους παράνομους διακινητές αλκοόλ, ενώ η χώρα γνώριζε τη μάστιγα του γκαγκστερισμού.
Ο τότε ρεπουμπλικανός Αμερικανός πρόεδρος Χέμπερτ Χούβερ θέλησε να αναδιοργανώσει τον νόμο για να μπορέσει να εφαρμοστεί (25 Μαΐου 1930) και ο καθηγητής βιοχημείας και τοξικολογίας στο πανεπιστήμιο της Ιντιάνα Ρόλα Νιλ Χάργκερ του πρόσφερε
...το εργαλείο για τον εντοπισμό εκείνων που κατανάλωναν αλκοόλ: Το ντρανκομέτερ, που επινόησε στα 1931, δηλαδή τη συσκευή αλκοτέστ που μετρά την ποσότητα οινοπνεύματος στο αίμα.
Στις εκλογές του 1932 ο Χούβερ έχασε την προεδρία από τον δημοκρατικό Φρανκλίνο Ρούσβελτ, ο οποίος είχε ως σημαία του το «νιου ντιλ” και την κατάργηση της ποτοαπαγόρευσης.
Η κατανάλωση αλκοολούχων ποτών τελικά νομιμοποιήθηκε και το «ντρανκομέτερ” αχρηστεύτηκε. Παρ΄ όλα αυτά, το 1936 ο Χέργκερ φρόντισε να πάρει δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για τη συσκευή του και, όπως φαίνεται, καλώς έπραξε.
Από τις 31 Δεκεμβρίου 1938 καθιερώθηκε επίσημα στην Ινδιανάπολη το αλκοτέστ για τους οδηγούς των αυτοκινήτων, ενώ 26 χρόνια αργότερα (από τις 16 Μαΐου 1954) εφαρμόστηκε και στη Νέα Υόρκη. Σήμερα χρησιμοποιείται σε όλο τον κόσμο.
bimag.gr , Πληροφ. από historyreport.gr
Κάπου στον Μεσαίωνα οι Άγγλοι άρχισαν να εκτοξεύουν βελάκια εναντίον σταθερού στόχου («darts”) παίζοντας ένα διασκεδαστικό παιχνίδι.
Στα 1896, ένας ξυλουργός από το Λανκασάιρ, ο Μπράιαν Γκάμλιν, χώρισε τον στόχο σε μικρά «κουτάκια”, τα οποία αρίθμησε με τρελό τρόπο (4, 20, 1, 3, 17, 2 κλπ.) και το παιχνίδι με τα βελάκια και τον στόχο μπήκε και στις παμπ της εποχής.
Κάποιος λοιπόν σκέφτηκε ότι αυτό το παιχνίδι θα μπορούσε να δείξει ποιος έπινε πολύ περισσότερο από όσο έπρεπε και έτσι – βεβαιωμένα – από το 1904
...έγινε το πρώτο στην ιστορία αλκοτέστ: Οι θαμώνες έπρεπε να καταφέρουν να πετύχουν με τα βελάκια τους τα «κουτάκια” στη σειρά (1, 2 κλπ.), για να αποδείξουν ότι δεν είχαν μεθύσει και ότι μπορούσαν να συνεχίσουν να πίνουν.
Η ποτοαπαγόρευση «γέννησε” το ντρανκομέτερ
Στα 1919, παρά τη (χλιαρή) αντίδραση των δημοκρατικών, ξεκίνησε στις ΗΠΑ η εποχή της ποτοαπαγόρευσης.
Ωστόσο, δέκα χρόνια αργότερα και με το σοκ από το οικονομικό κραχ του 1929 οι Αμερικανοί όχι μόνο συνέχιζαν να πίνουν αλλά είχαν ηρωοποιήσει και τους παράνομους διακινητές αλκοόλ, ενώ η χώρα γνώριζε τη μάστιγα του γκαγκστερισμού.
Ο τότε ρεπουμπλικανός Αμερικανός πρόεδρος Χέμπερτ Χούβερ θέλησε να αναδιοργανώσει τον νόμο για να μπορέσει να εφαρμοστεί (25 Μαΐου 1930) και ο καθηγητής βιοχημείας και τοξικολογίας στο πανεπιστήμιο της Ιντιάνα Ρόλα Νιλ Χάργκερ του πρόσφερε
...το εργαλείο για τον εντοπισμό εκείνων που κατανάλωναν αλκοόλ: Το ντρανκομέτερ, που επινόησε στα 1931, δηλαδή τη συσκευή αλκοτέστ που μετρά την ποσότητα οινοπνεύματος στο αίμα.
Στις εκλογές του 1932 ο Χούβερ έχασε την προεδρία από τον δημοκρατικό Φρανκλίνο Ρούσβελτ, ο οποίος είχε ως σημαία του το «νιου ντιλ” και την κατάργηση της ποτοαπαγόρευσης.
Η κατανάλωση αλκοολούχων ποτών τελικά νομιμοποιήθηκε και το «ντρανκομέτερ” αχρηστεύτηκε. Παρ΄ όλα αυτά, το 1936 ο Χέργκερ φρόντισε να πάρει δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για τη συσκευή του και, όπως φαίνεται, καλώς έπραξε.
Από τις 31 Δεκεμβρίου 1938 καθιερώθηκε επίσημα στην Ινδιανάπολη το αλκοτέστ για τους οδηγούς των αυτοκινήτων, ενώ 26 χρόνια αργότερα (από τις 16 Μαΐου 1954) εφαρμόστηκε και στη Νέα Υόρκη. Σήμερα χρησιμοποιείται σε όλο τον κόσμο.
bimag.gr , Πληροφ. από historyreport.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου