Βγαλμένο μέσα από μαγευτικά παραμύθια το μεσαιωνικό νησί-κάστρο του Μον Σεν Μισέλ στέκεται αγέρωχο στο κέντρο του τεράστιου όρμου του Σεν Μαλό στη βόρεια ακτή της Γαλλίας, στα όρια μεταξύ Βρετάνης και Νορμανδίας. Στην καρδιά του φιλοξενεί ένα επιβλητικό μοναστήρι, που είναι αφιερωμένο στον Αρχάγγελο Μιχαήλ.
Με το πρώτο φως της ημέρας οι φασαριόζικοι γλάροι καλημερίζουν ένα από τα πιο δημοφιλή μνημεία της Γαλλίας, το «Θαύμα της Εσπερίας» (δηλ. το Θαύμα της δυτικής Ευρώπης), που το ηλιοβασίλεμα αστράφτει σαν πύρινος τοίχος φωτός.
Τον χειμώνα η κορυφή του ξεπροβάλλει μέσα από την ομίχλη σαν ονειρική οφθαλμαπάτη που επιπλέει στον ορίζοντα. Κάθε μέρα η παλίρροια του κόλπου του Σεν Μαλό αναπροσδιορίζει τη ρευστή του ταυτότητα: είναι στεριά ή νησί; Με τη νέα σελήνη και την πανσέληνο η κέλτικη θάλασσα πλημμυρίζει τα αμμουδερά λιβάδια που περιβάλλουν το Μον Σεν Μισέλ και γλείφει τα τείχη του.
Πότε νησί, πότε στεριά
Το «αριστούργημα του δυτικού πολιτισμού», όπως χαρακτηρίστηκε, είναι ένας πυραμιδοειδής γρανιτένιος πύργος χτισμένος επάνω σε ένα μικρό βραχώδες νησάκι στη μέση μιας απέραντης έκτασης από κίτρινη άμμο, η οποία με την πλημμυρίδα καλύπτεται από θάλασσα. Το νησί ενώνεται με την ηπειρωτική χώρα μέσω ενός υπερυψωμένου ασφάλτινου δρόμου που σταματά έξω από τα τείχη του κάστρου.
Στα αλμυρά κίτρινα λιβάδια που το περιβάλλουν κατά την άμπωτη ευδοκιμούν φυτά, τα πουλιά βρίσκουν καταφύγιο και τα πρόβατα βόσκουν, ενώ οι ψαράδες καλλιεργούν τόνους από στρείδια και μύδια. Ανάλογα με τη φάση της σελήνης, ο βράχος μετατρέπεται σε πραγματικό νησί.
Η εντυπωσιακή πλημμυρίδα σαρώνει τη στεριά «με την ταχύτητα που καλπάζει το άλογο». Το νερό κινείται καθημερινά με ταχύτητα ενός μέτρου ανά δευτερόλεπτο, ανεβάζει τη στάθμη του έως και 14 μέτρα και αλλάζει όλο το σκηνικό του μοναδικού τοπίου.
Πρόκειται για τη μεγαλύτερη ίσως παλίρροια που εισβάλλει σε ευρωπαϊκές ακτές. Η άμμος μετατίθεται τόσο απρόβλεπτα, που συμπεριφέρεται σαν κινούμενη ρουφήχτρα. Η αίσθηση του περπατήματος πάνω στη λασπερή άμμο που αφήνει στο πέρασμά της η πλημμυρίδα, είναι σαν να προσπαθείς να περπατήσεις πάνω σε… τραμπολίνο.
Η επίσκεψη στο μοναστήρι ποτέ δεν θεωρήθηκε ανέμελη βόλτα. Πολλοί επισκέπτες διαλέγουν να προσεγγίσουν το κάστρο περπατώντας με τα πόδια μέσα στο νερό και τα παπούτσια στο χέρι, ενώ άλλοι περιμένουν πώς και πώς να κάνουν σερφ και κανό στα κύματα της πλημμυρίδας.
Αφιερωμένο στον Αρχάγγελο Μιχαήλ
Η ιστορία του Μον Σεν Μισέλ της Νορμανδίας ξεκινά με έναν θρύλο. Λέγεται ότι το 708 ο Αρχάγγελος Μιχαήλ εμφανίστηκε τρεις φορές στο όνειρο του επισκόπου Αγίου Ομπέρ της Αβράνς, της πόλης που αντικρίζει τον κόλπο του Σεν Μισέλ, για να του ζητήσει να χτίσει ένα παρεκκλήσι στον βράχο. Ο επίσκοπος δεν πείσθηκε και τότε ο Αρχάγγελος τον άγγιξε στο κεφάλι αφήνοντάς του το αποτύπωμα του δακτύλου του. Ο Ομπέρ φρόντισε πράγματι να κατασκευάσει ένα παρεκκλήσιο στη θέση που του υποδείχθηκε.
Δυο αιώνες αργότερα, το 966, ο Δούκας της Νορμανδίας Ριχάρδος ο Α΄ προσκάλεσε στο νησί Βενεδικτίνους μοναχούς που ίδρυσαν ένα μικρό αβαείο (μοναστήρι), το οποίο συνέχισε να μεγαλώνει και να επεκτείνεται μέχρι τον δέκατο έκτο αιώνα.
Οχυρό, φυλακή και ησυχαστήριο
Το αβαείο αποτελεί αρχιτεκτονικό άθλο λόγω των ιδιομορφιών του βράχου πάνω στον οποίο οικοδομήθηκε. Υπήρξε στρατιωτικό οχυρό κατά τον Μεσαίωνα και ο ρυθμός του είναι συνδυασμός ρωμαϊκού και γοτθικού. Αν και εξοπλίστηκε με οχυρωματικά έργα για προστασία από εισβολείς, γνώρισε 4 καταρρεύσεις και 11 πυρκαγιές.
Σε πείσμα των καταστροφών που έπαθε, επισκευάσθηκε, αναστηλώθηκε και επεκτάθηκε. Υπήρξε επίσης ένα από τα πιο σημαντικά χριστιανικά προσκυνήματα στη μεσαιωνική Δύση. Οι πιστοί ακολουθούσαν «τους δρόμους του παραδείσου¨», που οδηγούσαν στην «ουράνια Ιερουσαλήμ επί της γης», όπως ονόμαζαν το κάστρο του Σεν Μισέλ. Έφταναν εκεί προκειμένου να ζητήσουν την αιώνια ζωή από τον Άγγελο που ζυγίζει τις ψυχές και προστατεύει τους ιππότες, τον Αρχάγγελο Μιχαήλ.
Η συμβουλή της εποχής ήταν «προτού πας στο βουνό, μην ξεχάσεις να κάνεις τη διαθήκη σου», γιατί αμέτρητοι προσκυνητές είτε χάθηκαν μέσα στην κινούμενη άμμο είτε πνίγηκαν από την παλίρροια. Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης το αβαείο χρησιμοποιήθηκε ως φυλακή τύπου Αλκατράζ.
Το 1874 η γαλλική κυβέρνηση ανέλαβε τη συντήρηση και την αναστήλωση της ιστορικής μονής. Το 2001 οι Βενεδικτίνοι μοναχοί αποσύρθηκαν, γιατί δεν εύρισκαν πια μοναστική ησυχία και το αβαείο ανέλαβε η παρισινή μοναστική αδελφότητα της Ιερουσαλήμ.
Μέκκα του τουρισμού
Στην πανύψηλη κορυφή της μονής δεσπόζει το επιχρυσωμένο άγαλμα του Αρχάγγελου Μιχαήλ, ορατό από πολύ μακριά. Το άγαλμα μοιάζει να αγγίζει την πύλη του ουρανού και να παρατηρεί από ύψος 170 μέτρων τα τρία και πλέον εκατομμύρια των επισκεπτών που συρρέουν κάθε χρόνο για να δοκιμάσουν, εκτός των άλλων, τις περίφημες ομελέτες του χωριού.
Το μικρό τουριστικό χωριό έχει στριμωχτεί κολλητά στους τοίχους του κάστρου. Τα πέτρινα σπιτάκια με τα λουλούδια, τα λιθόστρωτα δρομάκια του και τα γραφικά πανδοχεία του δίνουν την εντύπωση ότι μόλις άνοιξες ένα παράθυρο στον Μεσαίωνα.
Διαβαίνοντας την πόρτα του κάστρου ξεκινάει ο μακρύς και ανηφορικός δρόμος για το μοναστήρι. Η πανοραμική θέα όμως αποζημιώνει. Πεντακόσια περίπου σκαλιά οδηγούν στην πόρτα του αβαείου. Το δέος και η έκπληξη από τη μεγαλοπρέπεια που αποπνέει το κτίσμα είναι καταλυτικά.
Ακολουθεί ένας λαβύρινθος από σκάλες, δωμάτια, θολωτές αίθουσες, τοξωτές στοές, κρεμαστούς κήπους και αψιδωτούς διαδρόμους. Το αβαείο διαθέτει αίθουσα υποδοχής, εκκλησία, αρχοντικές κατοικίες των ιερέων, περιστύλιο, τραπεζαρία, κουζίνα, αίθουσα φιλοξενίας των βασιλέων και των ευγενών, νεκροταφείο με παρεκκλήσι, αίθουσα φιλοξενίας των φτωχών προσκυνητών και την αίθουσα των ιπποτών, όπου οι μοναχοί μελετούσαν και συνέγραφαν.
Δείτε το κάτωθι Video... ... Το Σεν Μισέλ και ο Αριστοτέλης
Η άποψη ότι η χριστιανική Ευρώπη οφείλει τις ελληνικές της ρίζες στους μοναχούς του Μον Σεν Μισέλ ήρθε το 2008 να ταράξει βίαια τα νερά του επιστημονικού κόσμου. Όπως ισχυρίζεται ο Γάλλος συγγραφέας και καθηγητής της μεσαιωνικής ιστορίας Σιλβέν Γκουγκενχάιμ στο βιβλίο του «Ο Αριστοτέλης στο Όρος Σεν Μισέλ», το αβαείο αποτελούσε από τον 12ο αιώνα ένα δραστήριο κέντρο μετάφρασης των έργων του Αριστοτέλη.
Η άποψη του Γκουγκενχάιμ ξεσήκωσε πρωτοφανή θύελλα αντιδράσεων, γιατί ανατρέπει την πίστη ότι η αρχαία ελληνική παιδεία μεταδόθηκε στην Ευρώπη από Άραβες σοφούς.
Ο καθηγητής, που αναγκάστηκε τελικά να παραιτηθεί από τη σχολή του, υποστηρίζει ότι η φιλοσοφία, η ιατρική, η αστρονομία, τα μαθηματικά και οι λοιπές επιστήμες μεταφράστηκαν από τα ελληνικά στα λατινικά μέσα στο εργαστήριο μεταφράσεων που διέθεταν οι μοναχοί και κατόπιν μεταλαμπαδεύτηκαν στη Δύση. Η ιστορία αναφέρει ότι το αβαείο, που ονομαζόταν «πόλη των βιβλίων», ενίσχυσε τη φήμη της γειτονικής πόλης Αβράνς, που στον ενδέκατο αιώνα ονομαζόταν «Αθήνα της Νορμανδίας».
Εικόνες στο «Lord of the rings»
Το Μον Σεν Μισέλ ενέπνευσε πολλούς καλλιτέχνες, ανάμεσά τους και τον μουσικό Mike Oldfield, που συμπεριέλαβε το ομώνυμο κομμάτι στη μουσική συλλογή του «Voyager», με καθαρά κέλτικο ήχο. Επίσης η ταινία «Lord of the Rings» πήρε εικόνες από το κάστρο για τα γυρίσματά της. Βέβαια, πέρα από τα αξιοθέατα του κάστρου, οι πηγές έμπνευσης και μεσαιωνικής εξερεύνησης δε σταματούν στο νησί.
Σε απόσταση 56 χιλιομέτρων ανατολικά του Μον Σεν Μισέλ βρίσκεται η γραφική παραθαλάσσια πόλη του Σεν Μαλό που διατηρεί τα μεσαιωνικά της τείχη με τους χαρακτηριστικούς πυργίσκους. Έκπληξη αποτελεί το ενυδρείο της με την πλούσια ζωή από τις θάλασσες και τους ωκεανούς, που δίνει τη δυνατότητα στους επισκέπτες να διανυκτερεύσουν δίπλα στη δεξαμενή με τους καρχαρίες, αν το επιθυμούν !!!
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου