Συχνά, δακρύζει μόνο το ένα μάτι μου. Δεν γνωρίζω γιατί το παθαίνω. Απλώς συμβαίνει. Δεν γίνεται σε κάποια συγκεκριμένη ώρα της ημέρας, ούτε σε κάποιο συγκεκριμένο μέρος. Πάντα όμως, γίνεται σταδιακά.
Στην αρχή, νιώθω έναν ελαφρύ πόνο γύρω από το μάτι και μετά, ο πόνος αρχίζει να εξαπλώνεται στο εσωτερικό του ματιού. Γίνεται όλο και πιο έντονος. Έπειτα, σχεδόν αυτόματα, ο πόνος μετατρέπεται σε τσούξιμο. Όλο μου το μάτι τσούζει. Αρχίζω να το τρίβω και να το κρατάω κλειστό, μήπως και νιώθω λιγότερο τσούξιμο ή στην καλύτερη περίπτωση, μήπως και μου περάσει.
Παρόλα αυτά, τίποτα από τα παραπάνω δεν φέρνει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Η μόνη λύση σε αυτή την κατάσταση, είναι πάντα ένα δάκρυ. Αυτό το δάκρυ, που κυλάει σχεδόν αμέσως μετά το τσούξιμο του ματιού. Πάντα είναι μονάχα ένα. Ένα αλλά μακρόσυρτο. Με τυραννάει πολύ μέχρι να βγει και να κυλήσει πάνω στο μάγουλο μου, όταν όμως τελικά αυτό συμβεί, νιώθω αμέσως ανακούφιση και το τσούξιμο σταματάει την ίδια στιγμή.
Τι να είναι άραγε; Ποιο συναίσθημα κρύβεται πίσω από αυτό το δάκρυ; Είναι το ίδιο συναίσθημα κάθε φορά ή αλλάζει; Ποιος να ξέρει; Μπορεί να είναι ενθουσιασμός, για τον κόσμο που αλλάζει συνεχώς και εξελίσσεται προς το καλύτερο, ορισμένες φορές όμως, ίσως να είναι και θλίψη, καθώς ο κόσμος, συχνά εκδηλώνει τον χειρότερο του εαυτό και σχεδόν πάντα, βάσει αυτής της συμπεριφοράς, βαδίζει, έστω και ασυναίσθητα, προς την αυτοκαταστροφή του.
Από την άλλη βέβαια, ίσως το κρυμμένο συναίσθημα, να είναι εσωτερικευμένος και ανεκδήλωτος θυμός. Κι αν αυτό το δάκρυ εκφράζει όντως θυμό, είναι καλό που βγαίνει, έστω και σε τόσο μικρή ποσότητα. Γιατί πολλές φορές, οι καταστάσεις της ζωής, δε σου επιτρέπουν να εκφραστείς με λόγια, έτσι όπως εσύ θα ήθελες, ούτε να διεκδικήσεις το δικό σου κομμάτι από την πίτα που ονομάζεται δικαιοσύνη. Άσχημο αλλά δυστυχώς αληθινό. Ένα δάκρυ ωστόσο, μπορεί να φέρει την αλλαγή και να σε βοηθήσει να εκτονώσεις αυτό το συναίσθημα, έστω και σε κάποιο μικρό βαθμό.
Δεν ξέρω γιατί μου συμβαίνει όλο αυτό. Παρόλα αυτά, τώρα, μετά από πολλά χρόνια, συνειδητοποίησα πως, παρά το ότι δεν μπορώ να το αποτρέψω από το να συμβεί, μπορώ κάθε φορά να αξιοποιήσω το συγκεκριμένο συμβάν προς όφελος μου. Όσο και αν πονάει ή τσούζει το μάτι μου, πάντα αποκομίζω κάτι θετικό. Το σώμα μου, έχει κάτι να μου πει, έστω και με ένα δάκρυ. Εγώ, το μόνο που έχω να κάνω, είναι να το αφουγκραστώ. Ίσως έτσι, κάποια στιγμή, να καταλάβω τι ακριβώς μου ζητάει και να του το προσφέρω.
enfo.gr
Στην αρχή, νιώθω έναν ελαφρύ πόνο γύρω από το μάτι και μετά, ο πόνος αρχίζει να εξαπλώνεται στο εσωτερικό του ματιού. Γίνεται όλο και πιο έντονος. Έπειτα, σχεδόν αυτόματα, ο πόνος μετατρέπεται σε τσούξιμο. Όλο μου το μάτι τσούζει. Αρχίζω να το τρίβω και να το κρατάω κλειστό, μήπως και νιώθω λιγότερο τσούξιμο ή στην καλύτερη περίπτωση, μήπως και μου περάσει.
Παρόλα αυτά, τίποτα από τα παραπάνω δεν φέρνει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Η μόνη λύση σε αυτή την κατάσταση, είναι πάντα ένα δάκρυ. Αυτό το δάκρυ, που κυλάει σχεδόν αμέσως μετά το τσούξιμο του ματιού. Πάντα είναι μονάχα ένα. Ένα αλλά μακρόσυρτο. Με τυραννάει πολύ μέχρι να βγει και να κυλήσει πάνω στο μάγουλο μου, όταν όμως τελικά αυτό συμβεί, νιώθω αμέσως ανακούφιση και το τσούξιμο σταματάει την ίδια στιγμή.
Τι να είναι άραγε; Ποιο συναίσθημα κρύβεται πίσω από αυτό το δάκρυ; Είναι το ίδιο συναίσθημα κάθε φορά ή αλλάζει; Ποιος να ξέρει; Μπορεί να είναι ενθουσιασμός, για τον κόσμο που αλλάζει συνεχώς και εξελίσσεται προς το καλύτερο, ορισμένες φορές όμως, ίσως να είναι και θλίψη, καθώς ο κόσμος, συχνά εκδηλώνει τον χειρότερο του εαυτό και σχεδόν πάντα, βάσει αυτής της συμπεριφοράς, βαδίζει, έστω και ασυναίσθητα, προς την αυτοκαταστροφή του.
Από την άλλη βέβαια, ίσως το κρυμμένο συναίσθημα, να είναι εσωτερικευμένος και ανεκδήλωτος θυμός. Κι αν αυτό το δάκρυ εκφράζει όντως θυμό, είναι καλό που βγαίνει, έστω και σε τόσο μικρή ποσότητα. Γιατί πολλές φορές, οι καταστάσεις της ζωής, δε σου επιτρέπουν να εκφραστείς με λόγια, έτσι όπως εσύ θα ήθελες, ούτε να διεκδικήσεις το δικό σου κομμάτι από την πίτα που ονομάζεται δικαιοσύνη. Άσχημο αλλά δυστυχώς αληθινό. Ένα δάκρυ ωστόσο, μπορεί να φέρει την αλλαγή και να σε βοηθήσει να εκτονώσεις αυτό το συναίσθημα, έστω και σε κάποιο μικρό βαθμό.
Δεν ξέρω γιατί μου συμβαίνει όλο αυτό. Παρόλα αυτά, τώρα, μετά από πολλά χρόνια, συνειδητοποίησα πως, παρά το ότι δεν μπορώ να το αποτρέψω από το να συμβεί, μπορώ κάθε φορά να αξιοποιήσω το συγκεκριμένο συμβάν προς όφελος μου. Όσο και αν πονάει ή τσούζει το μάτι μου, πάντα αποκομίζω κάτι θετικό. Το σώμα μου, έχει κάτι να μου πει, έστω και με ένα δάκρυ. Εγώ, το μόνο που έχω να κάνω, είναι να το αφουγκραστώ. Ίσως έτσι, κάποια στιγμή, να καταλάβω τι ακριβώς μου ζητάει και να του το προσφέρω.
The article was written by Cheshire Cat enfo.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου