Disqus


***
SEARCHING THE BLOG

Loading




SEARCHING


Τελευταίες ... Αναρτήσεις

Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΗΣΑ … ΣΕ ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ !!!

ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ

...Δεν Ελπίζω Τίποτα, Δεν Φοβάμαι Τίποτα, Είμαι Ελεύθερος. ...Ζούμε Μόνοι, Πεθαίνουμε Μόνοι, Το Ενδιάμεσο Φωτεινό Σημείο Το Λέμε Ζωή. ...Ελευτεριά Θα Πει Να Μάχεσαι Στη Γης Χωρίς Ελπίδα. ...Θεός Θα Πει Να Κυνηγάς Θεό Στον Αδειανόν Αγέρα. ...Ολάνθιστος Γκρεμός Της Γυναικός Το Σώμα. ...Πιο Δυνατή Η Ψυχή Από Την Ανάγκη, Και Δε Συχωρνάει. ...Τι Θα Πει Λεύτερος; Αυτός Που Δεν Φοβάται Το Θάνατο. ...Ότι Δεν Συνέβη Ποτέ, Είναι Ότι Δεν Ποθήσαμε Αρκετά. ...Αλίμονο Σε Όποιον Ζει Στην Έρημο Και Θυμάται Του Κόσμου. ...Αγωνιζόμαστε Για Τα Άφταστα, Και Γι' Αυτό Ο Άνθρωπος Έπαψε Να Είναι Ζώο. ...Ο Αληθινός Χριστός Περιπατάει Και Αγωνίζεται Μαζί Με Τους Ανθρώπους. ...Τα Τετραθέμελα Του Κόσμου Τούτου: Ψωμί, Κρασί, Φωτιά, Γυναίκα. ...Έχεις Τα Πινέλα, Έχεις Τα Χρώματα, Ζωγράφισε Τον Παράδεισο Και Μπες Μέσα. ...Η Πετρά, Το Σίδερο, Το Ατσάλι Δεν Αντέχουν. Ο Άνθρωπος Αντέχει. ...Αν Μια Γυναίκα Κοιμηθεί Μόνη, Ντροπιάζει Όλους Τους Άντρες. ...Ω Πολυφίλητο Κορμί, Το Πιο Κρυφό ‘Σαι Μονοπάτι. ...Η Στερνή Η Πιο Ιερή Μορφή Της Θεωρίας Είναι Η Πράξη.

*

Έλληνες γρηγορείτε ~ Εάλω η πατρίδα μας .!!!

*

ΥΠ' ΟΨIΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ !!!


«Το πρώτο βήμα για να εξοντώσεις ένα έθνος, είναι να διαγράψεις τη μνήμη του.

Να καταστρέψεις τα βιβλία του, την κουλτούρα του, την ιστορία του.

Μετά να βάλεις κάποιον να γράψει νέα βιβλία, να κατασκευάσει μια νέα παιδεία, να επινοήσει μια νέα ιστορία ...

Δεν θα χρειαστεί πολύς καιρός για να αρχίσει αυτό το έθνος να ξεχνά ποιο είναι και ποιο ήταν.

Ο υπόλοιπος κόσμος γύρω του θα το ξεχάσει ακόμα πιο γρήγορα».

"Μίλαν Κούντερα" (Το βιβλίο του γέλιου και της λήθης)

*

Η Ενημέρωση Έρχεται Κοντά σας !!!

Η Ενημέρωση Έρχεται Κοντά σας !!!

Δευτέρα 17 Φεβρουαρίου 2020

Τίποτα δεν σ’ ευχαριστεί πλέον…!!!



Τίποτα; Κι αν δεν σ’ ευχαριστεί τίποτα, τι κάνεις;

Φτάνει κάποια στιγμή στη ζωή σου, που βλέπεις τα όνειρά σου να γκρεμίζονται, τα δεδομένα να εξαφανίζονται και τις ελπίδες σου να εξανεμίζονται… και τότε συνειδητοποιείς ότι τίποτα δεν σ’ ευχαριστεί πλέον, ότι όλα είναι γύρω σου τόσο αδιάφορα και μακρινά… Ακόμη, και αυτά που κάποτε σου δημιουργούσαν ενθουσιασμό και σ’ έκαναν να θέλεις να ζήσεις, τώρα τα παρακολουθείς από απόσταση και απορείς: πώς γίνεται να σου προκαλούσαν τόσα θετικά συναισθήματα, πώς γίνεται να σε γέμιζαν αυτά που τώρα απλά δημιουργούν ένα μεγαλύτερο κενό στο ήδη υπάρχον;

Τίποτα δεν σ’ ευχαριστεί πλέον και παραμένεις απλά απαθής συνειδητοποιώντας ότι στην πραγματικότητα δεν ζεις, δεν θέλεις να ζεις, δεν θέλεις να βγεις μέσα από αυτή την κατάσταση, μέσα στην οποία βουλιάζεις όλο και πιο πολύ. Και όλα γύρω σου συνεχίζουν να εξελίσσονται, να προχωράνε, να αναπνέουν και να σου θυμίζουν ότι είσαι νεκρός… ότι τελείωσαν και οι τελευταίες ανάσες που είχες και τώρα… απλά είσαι εδώ, συνεχίζεις να υπάρχεις, χωρίς να ζεις, χωρίς να απολαμβάνεις όσα κάνεις, όσα επιλέγεις να κάνεις… (αν δεν έχεις παραιτηθεί ακόμη κι από αυτό, αποδεικνύοντας στον εαυτό σου, ότι δεν μπορείς να το κάνεις).


Και αναρωτιέσαι: πώς γίνεται κάποτε να λαμβάνεις τόση ευχαρίστηση από κάποια πράγματα τόσο απλά και τόσο καθημερινά; Και που έχουν πάει τώρα όλα αυτά τα πράγματα και σ’ έχουν αφήσει εδώ να απορείς με την κατάσταση στην οποία βρίσκεσαι;

Απορείς, προβληματίζεσαι, όμως, κατά βάθος ξέρεις ότι ΜΟΝΟ ΕΣΥ μπορείς να αναζητήσεις νέα ή παλιά πράγματα για να αντλήσεις ευχαρίστηση και ικανοποίηση. Μπορεί να αλλάξει αυτή η κατάσταση και έχεις τη δύναμη να την αλλάξεις; Απλά απορείς, χωρίς να δοκιμάσεις να κάνεις έστω ένα μικρό βήμα: αφού θέλεις να αλλάξεις την κατάσταση, βρες κάτι που σ’ ευχαριστεί, που θα σου δίνει ελπίδα για ζωή, που θα σου γεμίζει τη ζωή με όμορφες στιγμές… κι αυτό εξαρτάται από σένα. Θα πρέπει να το πιστέψεις, να το προσπαθήσεις, να το βάλεις σαν στόχο…



Το άρθρο έγραψε η Ελένη Παπαδοπούλου/ Ψυχολόγος- Κοινωνιολόγος, MSc.

Δεν υπάρχουν σχόλια :