Η ιστορία που ακολουθεί είναι μια βιωματική εμπειρία από συνε-δρία μου στην Νεο-κρανιοιερή θεραπεία όπου ξαναβίωσα τη γέννησή μου. Την αφιερώνω με πολύ αγάπη στην μαμά μου και σε όλες τις "μαμάδες" του κόσμου...
Και κάπως έτσι άρχισε το ταξίδι μου...
Ήταν σκοτάδι παντού.
Δεν μπορούσα να διακρίνω τίποτα. Όμως δεν μου προκαλούσε δυσαρέσκεια ούτε με φόβιζε η κατάσταση αυτή. Μια διάφανη σφαίρα άρχισε να κινείται σ΄ αυτόν τον μαύρο χώρο.
Ενθουσιάστηκα βλέποντάς την και την παρατηρούσα καθώς κινιόταν όμορφα και αρμονικά.
Άρχισε να με πλησιάζει...
Ξαφνικά η σφαίρα μπήκε μέσα μου.
Μπήκε στην κοιλιά μου, στα δεξιά. Μπορούσα να την αγγίξω, να την αισθανθώ... Άρχισε να κινείται και να ανεβαίνει προς τα πάνω. Μεγάλωσε και με εγκλώβισε μέσα της, συνέχισε όμως να κινείται στο χώρο παρασύροντάς με. Αυτό, με έναν περίεργο τρόπο, μου άρεσε και με συγκινούσε. Κινιόμουν κι εγώ μέσα σε αυτήν και ένιωθα το σώμα μου χαλαρό.
Σιγά-σιγά γέμισε με νερό.
Τελείως διαφορετική αίσθηση. Δεν με ενοχλούσε το νερό. Αντίθετα με βοηθούσε στην κίνηση και μου έδινε ηρεμία. Το σώμα μου άρχισε να μεγαλώνει και απέκτησα κινητικότητα στα χέρια και τα πόδια. Έπαιζα με το νερό και γελούσα. Ήμουν ευτυχισμένη!
Το σώμα μου μεγάλωσε κι άλλο.
Δεν είχα πολύ χώρο πια. Δεν μου πολυάρεσε αυτό. Άρχισα να διαμαρτύρομαι. Η σφαίρα δεν καταλάβαινε. Με πίεζε ώστε να βγω έξω…
- «Δεν θέλω, φώναξα.
Δεν μου αρέσει το άγνωστο. Είμαι μια χαρά εδώ. Το νερό είναι ζεστό και η φωνή της γλυκιά. Τραγουδάει και με κάνει να χαίρομαι! Τακ,τακ,τακ το ακούω και γαληνεύω».
Η σφαίρα άρχισε να με πιέζει περισσότερο.
Κάτι με έσπρωχνε αλλά δεν ήξερα τι. Σιγά-σιγά αισθάνθηκα ότι μετακινιόμουν προς τα έξω. Δεν μου άρεσε. Δεν ήθελα!
Εκείνη φώναζε, έκλαιγε, πονούσε. Το ένιωθα ότι πονούσε.
- «'Όχι, όχι μην κλαις, δεν θέλω να πονάς, της είπα.
Δεν το κάνω εγώ. Εγώ θέλω να είσαι χαρούμενη και να μου τραγουδάς. Δεν θέλω να σε πονάω. Δεν θέλω όμως ούτε να βγω έξω. Θα μείνω εδώ, το αποφάσισα».
Κάτι άλλαξε τότε.
Δεν είχα καθόλου χώρο πια. Εκείνη την στιγμή κατάλαβα ότι δεν εξαρτιόταν από μένα. Έτσι είναι η ροή της ζωής. Αφέθηκα προς την έξοδο. Γλίστρησα όμορφα και απαλά.
Ξαφνικά συνάντησα εμπόδιο.
Δεν ήμουν μέσα στο νερό αλλά δεν μπορούσα και να οδηγηθώ στον έξω κόσμο. Πόνος! Αχ! τι πόνος! το κεφάλι μου... Πο-νούσα φριχτά...
- «Όχι! Δεν θα σας περάσει παλιόχερα.
Εγώ θα βγω. Θα βγω φώναξα με όλο μου το είναι. Θα ζήσω!»
Βρέθηκα έξω. Η πίεση σταμάτησε. Για λίγα δευτερόλεπτα δεν ανάπνεα ξαφνιασμένη. Μετά ήρθε η αναπνοή.
- «Περίεργο αναπνέω χωρίς νερό σκέφτηκα.
Μμ! περίεργη και όμορφη αίσθηση. Ωραία, εδώ θα μείνω, είναι καλά!»
Δυο χέρια άρχισαν να με τραβάνε.
- «Που με πάτε, που με πάτε παλιόχερα δεν σας θέλω φώναξα με δύναμη. Αφήστε με εδώ! Αφήστε με σας λέω!
Νερό, συνάντησα πάλι νερό.
Ευτυχώς, γνώριμο έδαφος. Το σώμα μου έπλεε. Το κεφάλι μου ήταν έξω στον αέρα αλλά αυτό δεν μ' ενοχλούσε πια. Αντίθετα μου άρεσε.
- «Ωραία, εδώ θα μείνω ξανασκέφτηκα. Ωχ! αυτή με τ' άσπρα έρχεται πάλι. Τι θέλεις; Μην έρχεσαι, της είπα δυνατά. Δεν θέλω να με πιάσεις ασχημομούρα. Δεν θέλω να με πάρεις από εδώ!»
Δεν με άκουγε.
- «Άκουσε με! της φώναζα, δεν θέλω να φύγω.»
Εκείνη τίποτα.
Με έπιασε και με μετέφερε. Χτυπιόμουν. Κουνούσα μ’ όλη μου την δύναμη τα χέρια και τα πόδια. Τίποτα.
Τακ! Τακ! Τακ! Γνώριμο. Ήταν εκείνης.
Ήμουν πάνω σε κείνη, όχι μέσα της πια. Πάνω της. Με άγγιζε και ένιωθα τη χαρά της. Μου άρεσε πολύ. Εκεί υπήρχε α-σφάλεια.
- «Μην αφήσεις να με πάρει πάλι αυτή, της είπα παραπονιάρικα.»
Εκείνη με χάιδεψε τρυφερά…
Γαλήνη... Γαλήνη μέσα μου και ηρεμία. Εκεί θα έμενα λοιπόν. Εκεί που μου άρεσε πραγματικά. Στην αγκαλιά της μανούλας μου! Έκλεισα τα μάτια και κοιμήθηκα ήρεμη και ευτυχισμένη.
Αυτή ξέρει και εγώ αφήνομαι!!!
Η Νέο-Κρανιοϊερή Θεραπεία είναι μια εξαιρετική, θεραπευτική τεχνική που μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά την περίοδο της εγκυμοσύνης και της λοχείας επειδή κινητοποιεί και βελτιώνει πολλές από τις φυσιολογικές διεργασίες προσαρμογής του σώματος στην καινούργια κατάσταση.
Βοηθά στην...
•► αποκατάσταση της ορμονικής ισορροπίας μετά τον τοκετό,
•► ανακούφιση της επιλόχειας κατάθλιψης
•► επαναφορά της φυσιολογικής λειτουργίας της λεκάνης απομακρύνοντας τους πόνους από την πλάτη.
Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί σε μεγάλη ποικιλία προβλημάτων που καταπονούν τα βρέφη όπως κολικοί, άσθμα, το σύνδρομο της μυϊκής ατροφίας, προβλήματα με το θηλασμό και γενικά με την τροφή.
Η Νέο-Κρανιοϊερή Θεραπεία για Βρέφη και Νεογνά απαιτεί από τον θεραπευτή πολύ σεβασμό και ταπεινότητα και ειδικό χειρισμό στον τρόπο που θα αγγίξει το σώμα ενός μωρού και σίγουρα ιδιαίτερη εκπαίδευση.
Κατά τη διάρκεια της θεραπείας το μωρό αποβάλλει το σοκ της γέννας του και κάνει μια καινούρια καταγραφή στα κύτταρά του. Χωρίς το τραύμα της γέννας καταγεγραμμένο στο σώμα του βελτιώνεται ο θηλασμός και ο ύπνος του και πολλές άλλες δυσκολίες που πιθανόν να έχει.
Πληροφορίες στο τηλ. 6973216895
pulseoflove
Και κάπως έτσι άρχισε το ταξίδι μου...
Ήταν σκοτάδι παντού.
Δεν μπορούσα να διακρίνω τίποτα. Όμως δεν μου προκαλούσε δυσαρέσκεια ούτε με φόβιζε η κατάσταση αυτή. Μια διάφανη σφαίρα άρχισε να κινείται σ΄ αυτόν τον μαύρο χώρο.
Ενθουσιάστηκα βλέποντάς την και την παρατηρούσα καθώς κινιόταν όμορφα και αρμονικά.
Άρχισε να με πλησιάζει...
Ξαφνικά η σφαίρα μπήκε μέσα μου.
Μπήκε στην κοιλιά μου, στα δεξιά. Μπορούσα να την αγγίξω, να την αισθανθώ... Άρχισε να κινείται και να ανεβαίνει προς τα πάνω. Μεγάλωσε και με εγκλώβισε μέσα της, συνέχισε όμως να κινείται στο χώρο παρασύροντάς με. Αυτό, με έναν περίεργο τρόπο, μου άρεσε και με συγκινούσε. Κινιόμουν κι εγώ μέσα σε αυτήν και ένιωθα το σώμα μου χαλαρό.
Σιγά-σιγά γέμισε με νερό.
Τελείως διαφορετική αίσθηση. Δεν με ενοχλούσε το νερό. Αντίθετα με βοηθούσε στην κίνηση και μου έδινε ηρεμία. Το σώμα μου άρχισε να μεγαλώνει και απέκτησα κινητικότητα στα χέρια και τα πόδια. Έπαιζα με το νερό και γελούσα. Ήμουν ευτυχισμένη!
Το σώμα μου μεγάλωσε κι άλλο.
Δεν είχα πολύ χώρο πια. Δεν μου πολυάρεσε αυτό. Άρχισα να διαμαρτύρομαι. Η σφαίρα δεν καταλάβαινε. Με πίεζε ώστε να βγω έξω…
- «Δεν θέλω, φώναξα.
Δεν μου αρέσει το άγνωστο. Είμαι μια χαρά εδώ. Το νερό είναι ζεστό και η φωνή της γλυκιά. Τραγουδάει και με κάνει να χαίρομαι! Τακ,τακ,τακ το ακούω και γαληνεύω».
Η σφαίρα άρχισε να με πιέζει περισσότερο.
Κάτι με έσπρωχνε αλλά δεν ήξερα τι. Σιγά-σιγά αισθάνθηκα ότι μετακινιόμουν προς τα έξω. Δεν μου άρεσε. Δεν ήθελα!
Εκείνη φώναζε, έκλαιγε, πονούσε. Το ένιωθα ότι πονούσε.
- «'Όχι, όχι μην κλαις, δεν θέλω να πονάς, της είπα.
Δεν το κάνω εγώ. Εγώ θέλω να είσαι χαρούμενη και να μου τραγουδάς. Δεν θέλω να σε πονάω. Δεν θέλω όμως ούτε να βγω έξω. Θα μείνω εδώ, το αποφάσισα».
Κάτι άλλαξε τότε.
Δεν είχα καθόλου χώρο πια. Εκείνη την στιγμή κατάλαβα ότι δεν εξαρτιόταν από μένα. Έτσι είναι η ροή της ζωής. Αφέθηκα προς την έξοδο. Γλίστρησα όμορφα και απαλά.
Ξαφνικά συνάντησα εμπόδιο.
Δεν ήμουν μέσα στο νερό αλλά δεν μπορούσα και να οδηγηθώ στον έξω κόσμο. Πόνος! Αχ! τι πόνος! το κεφάλι μου... Πο-νούσα φριχτά...
- «Όχι! Δεν θα σας περάσει παλιόχερα.
Εγώ θα βγω. Θα βγω φώναξα με όλο μου το είναι. Θα ζήσω!»
Βρέθηκα έξω. Η πίεση σταμάτησε. Για λίγα δευτερόλεπτα δεν ανάπνεα ξαφνιασμένη. Μετά ήρθε η αναπνοή.
- «Περίεργο αναπνέω χωρίς νερό σκέφτηκα.
Μμ! περίεργη και όμορφη αίσθηση. Ωραία, εδώ θα μείνω, είναι καλά!»
Δυο χέρια άρχισαν να με τραβάνε.
- «Που με πάτε, που με πάτε παλιόχερα δεν σας θέλω φώναξα με δύναμη. Αφήστε με εδώ! Αφήστε με σας λέω!
Νερό, συνάντησα πάλι νερό.
Ευτυχώς, γνώριμο έδαφος. Το σώμα μου έπλεε. Το κεφάλι μου ήταν έξω στον αέρα αλλά αυτό δεν μ' ενοχλούσε πια. Αντίθετα μου άρεσε.
- «Ωραία, εδώ θα μείνω ξανασκέφτηκα. Ωχ! αυτή με τ' άσπρα έρχεται πάλι. Τι θέλεις; Μην έρχεσαι, της είπα δυνατά. Δεν θέλω να με πιάσεις ασχημομούρα. Δεν θέλω να με πάρεις από εδώ!»
Δεν με άκουγε.
- «Άκουσε με! της φώναζα, δεν θέλω να φύγω.»
Εκείνη τίποτα.
Με έπιασε και με μετέφερε. Χτυπιόμουν. Κουνούσα μ’ όλη μου την δύναμη τα χέρια και τα πόδια. Τίποτα.
Τακ! Τακ! Τακ! Γνώριμο. Ήταν εκείνης.
Ήμουν πάνω σε κείνη, όχι μέσα της πια. Πάνω της. Με άγγιζε και ένιωθα τη χαρά της. Μου άρεσε πολύ. Εκεί υπήρχε α-σφάλεια.
- «Μην αφήσεις να με πάρει πάλι αυτή, της είπα παραπονιάρικα.»
Εκείνη με χάιδεψε τρυφερά…
Γαλήνη... Γαλήνη μέσα μου και ηρεμία. Εκεί θα έμενα λοιπόν. Εκεί που μου άρεσε πραγματικά. Στην αγκαλιά της μανούλας μου! Έκλεισα τα μάτια και κοιμήθηκα ήρεμη και ευτυχισμένη.
Αυτή ξέρει και εγώ αφήνομαι!!!
| |
Η Νέο-Κρανιοϊερή Θεραπεία είναι μια εξαιρετική, θεραπευτική τεχνική που μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά την περίοδο της εγκυμοσύνης και της λοχείας επειδή κινητοποιεί και βελτιώνει πολλές από τις φυσιολογικές διεργασίες προσαρμογής του σώματος στην καινούργια κατάσταση.
Βοηθά στην...
•► αποκατάσταση της ορμονικής ισορροπίας μετά τον τοκετό,
•► ανακούφιση της επιλόχειας κατάθλιψης
•► επαναφορά της φυσιολογικής λειτουργίας της λεκάνης απομακρύνοντας τους πόνους από την πλάτη.
Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί σε μεγάλη ποικιλία προβλημάτων που καταπονούν τα βρέφη όπως κολικοί, άσθμα, το σύνδρομο της μυϊκής ατροφίας, προβλήματα με το θηλασμό και γενικά με την τροφή.
Η Νέο-Κρανιοϊερή Θεραπεία για Βρέφη και Νεογνά απαιτεί από τον θεραπευτή πολύ σεβασμό και ταπεινότητα και ειδικό χειρισμό στον τρόπο που θα αγγίξει το σώμα ενός μωρού και σίγουρα ιδιαίτερη εκπαίδευση.
Κατά τη διάρκεια της θεραπείας το μωρό αποβάλλει το σοκ της γέννας του και κάνει μια καινούρια καταγραφή στα κύτταρά του. Χωρίς το τραύμα της γέννας καταγεγραμμένο στο σώμα του βελτιώνεται ο θηλασμός και ο ύπνος του και πολλές άλλες δυσκολίες που πιθανόν να έχει.
Πληροφορίες στο τηλ. 6973216895
The article was written & posted by...namaste/ despoina palamari pulseoflove
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου