Πνεύματα

Οι άνθρωποι αυτοί που έχουν και την ελάχιστη αμφιβολία για την αθανασία της ψυχής και την ατομικότητά της μετά το θάνατο, έχουν εσφαλμένη ιδέα.

Επίσης εσφαλμένη ιδέα έχουν αυτοί που φαντάζονται την ψυχή σαν πνοή, καπνό, σαν κάτι το κενό που εξατμίζεται προς άγνωστη κατεύθυνση. Ενώ αν παραδεχτούμε ότι η ψυχή, όπως μας διδάσκουν τα Πνεύματα, είναι ενωμένη, δηλαδή με το ημιυλικό της σώμα το περίπνευμα, μαζί με το οποίο αποτελεί ένα ον, ένα ξεχωριστό άτομο, τότε οι σχέσεις της μ’ εμάς είναι πολύ λογικές. Tα τελευταία χρόνια έχουν πληθύνει οι εμφανίσεις των πνευμάτων σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό και πήραν επίσημο χαρακτήρα, γιατί η θεία πρόνοια αποφάσισε να βάλει τέρμα στην πληγή της απιστίας και του υλισμού με αποδείξεις ορατές και απτές.

Επέτρεψε λοιπόν στις ψυχές των ιδίων ανθρώπων που έζησαν μεταξύ μας, των αδελφών μας των συγγενών μας, να έλθουν οι ίδιες για να μας αποκαλύψουν την ύπαρξή τους και την κατάστασή τους.

Οι σχέσεις μας με τα πνεύματα μπορεί να είναι κρυφές ή φανερές, αυτόματες ή προκαλούμενες. Τα πνεύματα ενεργούν πάνω στους ανθρώπους κρυφά εμπνέοντας την σκέψη μας με την επιρροή τους, ή φανερά με γεγονότα τα οποία βλέπουμε και ακούμε.

Οι αυτόματες εμφανίσεις των πνευμάτων είναι ξαφνικές και απροσδόκητες, και πολλές φορές γίνονται σε ανθρώπους που δεν έχουν ιδέα περί πνευματισμού, και μιας και δεν μπορούν να τα κατανοήσουν τα αποδίδουν σε υπερφυσικές αιτίες.
Οι προκαλούμενες εμφανίσεις γίνονται από ανθρώπους οι οποίοι έχουν προικιστεί με ειδικές δυνάμεις και τους ονομάζουμε μεσάζοντες.

Τα Πνεύματα μπορούν να εμφανίζονται με πολλούς και διάφορους τρόπους π.χ. οπτικούς, ακουστικούς, με την αφή, με θορύβους, μετακινήσεις επίπλων, με γραφή, ιχνογραφία ή μουσική κ.λπ.

Τα Πνεύματα εμφανίζονται πολλές φορές χωρίς να τα καλέσουμε, και κάνουν αισθητή την παρουσία τους με διάφορους κρότους. Τους κρότους τους μεταχειρίζονται για να τραβήξουν την προσοχή μας και για να δηλώσουν την παρουσία τους, όπως κάποιος θα χτυπούσε την πόρτα για να μας ειδοποιήσει ότι ήρθε.

Υπάρχουν όμως Πνεύματα που δεν αρκούνται στο να κάνουν μέτριους θορύβους αλλά κάνουν φασαρία σαν να σπάνε πιάτα, σαν πόρτες που ανοιγοκλείνουν, ή έπιπλα που ανατρέπονται.

Μερικά πάλι κάνουν πραγματικές ζημιές σπάζοντας τραπέζια, καρέκλες, ποτήρια, τζάμια κ.λπ.
Αν και το περίπνευμα είναι αόρατο σε μας, στην φυσική του κατάσταση είναι ένα είδος αιθέριας ύλης.

Η ψυχή σε μερικές περιπτώσεις μπορεί να κάνει τροποποιήσεις στα μόρια του περιπνεύματος και να το κάνει ορατό, απτό. Έτσι παράγονται οι εμφανίσεις τους. Το φαινόμενο αυτό είναι όπως ο ατμοί που αραιωμένοι είναι αόρατοι αλλά πυκνωμένοι γίνονται ορατοί.

Τα Πνεύματα όταν εμφανίζονται σε μας έχουν πάντοτε σχεδόν τα χαρακτηριστικά που είχαν όταν ζούσαν, και από αυτά αναγνωρίζονται.

Δεν μπορούμε όλοι οι άνθρωποι πάντοτε να τα δούμε, πολλοί όμως τα βλέπουν πολύ συχνά και μάλιστα κατά την στιγμή του θανάτου τους.

Από τα παραπάνω βλέπουμε ότι οι εμφανίσεις των πνευμάτων δεν έχουν τίποτα το θαυμάσιο και το υπερφυσικό με οποιοδήποτε τρόπο και αν γίνονται. Είναι φαινόμενα που γίνονται με τη δύναμη του νόμου που υπάρχει μεταξύ του ορατού και του αόρατου και ο οποίος είναι επίσης φυσικός όπως είναι και του ηλεκτρισμού, της βαρύτητας κ.ά.

Ο πνευματισμός είναι επιστήμη, που μας διδάσκει τον νόμο αυτό όπως η μηχανική μας διδάσκει το νόμο της κίνησης, κ.λπ. Όταν παραδεχτούμε ότι οι εμφανίσεις των πνευμάτων δεν έχει τίποτα το υπερφυσικό, τότε τις βρίσκουμε λογικότατες και φυσικότατες. Τον καιρό της αμάθειας, ότι δεν ήταν δυνατό να το καταλάβουν οι άνθρωποι, το θεωρούσαν υπερφυσικό.

Οι ανακαλύψεις όμως των διαφόρων επιστημών περιόρισαν σιγά σιγά τον κύκλο του θαύματος. Αυτοί λοιπόν που κατηγορούν τον πνευματισμό ότι ανασταίνει τα θαύματα αποδεικνύει μ’ αυτό τον τρόπο ότι μιλάνε για πράγματα που δεν γνωρίζουν.


Οι εμφανίσεις των πνευμάτων διαιρούνται σε φυσικά αποτελέσματα και φυσικές ανακοινώσεις.
Φυσικά φαινόμενα είναι οι κρότοι, οι θόρυβοι, οι μετακινήσεις επίπλων, οι εμφανίσεις των επίπλων σαν άνθρωποι, κ.λπ.

Διανοητικές ανακοινώσεις λέγονται, όταν τα πνεύματα μας επιβάλλουν τις ιδέες τους, π.χ. ενώ βρισκόμαστε στο σιδηροδρομικό σταθμό για κάποτε αλλάζουμε γνώμη και πάμε με το πλοίο. Φτάνοντας εκεί μαθαίνομε ότι εκτροχιάστηκε η αμαξοστοιχία που επρόκειτο να ταξιδέψουμε.

Στις διανοητικές ανακοινώσεις υπάγεται κυρίως η γραφή και όταν το πνεύμα μιλάει με το στόμα του μεσάζοντα. Οι ανακοινώσεις που παίρνουμε από τα πνεύματα μπορούν να είναι καλές ή κακές, αληθινές ή λανθασμένες, σοβαρές ή επιπόλαιες, ανάλογα με την φύση των πνευμάτων που μας τις μεταδίδουν.

Τα πνεύματα εκείνα που στα πειράματά μας δείχνουν πολυμάθεια και σοφία είναι προοδευμένα και αγαθά, ενώ εκείνα που δείχνουν αμάθεια και διατηρούν ακόμα ανθρώπινα πάθη, είναι πνεύματα που καθυστερούν ακόμα, αλλά θα προοδεύσουν κι αυτά με την πάροδο του χρόνου.

Τα πνεύματα μπορούν να ανταποκρίνονται μόνο σε πράγματα που γνωρίζουν σύμφωνα με την πρόοδό τους, όπως επίσης σ’ αυτά που τους επιτρέπεται να πουν, επειδή υπάρχουν πράγματα που αν και τα ξέρουν δεν τους επιτρέπεται να τα πουν γιατί οι άνθρωποι δεν πρέπει να ξέρουν τα πάντα.

Επειδή και στα πνεύματα συμβαίνει ότι συμβαίνει και στους ανθρώπους ως προς το ζήτημα των γνώσεων, συμπεραίνουμε ότι για να βγάλουμε σωστή απάντηση σε κάποια ερώτησή μας δεν αρκεί να απευθυνθούμε σε ένα οποιοδήποτε πνεύμα, επειδή σε πολλά πράγματα μπορεί να μας δώσει μόνο την προσωπική του γνώμη που μπορεί να είναι αληθινή, αλλά είναι δυνατόν να είναι και λανθασμένη.

Αν το πνεύμα είναι σοφό, θα ομολογήσει την άγνοιά του, αν είναι επιπόλαιο, θ’ απαντάει σε όλες τις ερωτήσεις μας χωρίς να ενδιαφέρεται εάν ότι μας λέει είναι αληθινό ή όχι, αν είναι υπερήφανο θα πει την ιδέα του σαν απόλυτή αλήθεια.

Γι’ αυτό ο Ευαγγελιστής Ιωάννης είπε, (Ιωάννου Α’ 4:1) Αγαπητοί, μην πιστεύετε σε κάθε πνεύμα αλλά να εξετάζετε αν τα πνεύματα προέρχονται από το Θεό. Γιατί πολλοί ψευδοπροφήτες έχουν βγει στον κόσμο. Η πείρα μας αποδεικνύει την σοφία αυτής της συμβουλής. Θα ήταν λοιπόν μεγάλη απερισκεψία να παίρνουμε σαν δεδομένο κάθε τι που μας λένε τα πνεύματα χωρίς να το ελέγξουμε, γι’ αυτό θα πρέπει να προσέχουμε και να ξεχωρίζουμε τα πνεύματα με τα οποία επικοινωνούμε.

Τα πνεύματα μπορούμε να τα ξεχωρίσουμε από την γλώσσα που χρησιμοποιούν. Η γλώσσα των ανώτερων πνευμάτων είναι πάντοτε αξιοπρεπής, ευγενική, λογική, και χωρίς αντιλογίες, αποπνέει την σοφία, την ευμένεια, την μετριοφροσύνη, και την ανώτερη ηθική, μεστή, χωρίς περιττά λόγια.

Η γλώσσα των κατώτερων πνευμάτων, των άμαθων την διακρίνει κανείς πολύ εύκολα, από την πολυλογία, την υπερηφάνεια, την επιπολαιότητα, την αμάθεια κ.λπ.

Κάθε λάθος ιδέα, κάθε γελοία συμβουλή, κάθε χονδροειδής έκφραση, ξεπερασμένη, τέλος κάθε σημείο κακεντρέχειας, εγωισμού ή αλαζονείας, είναι απόδειξη ότι το πνεύμα είναι κατώτερο. Τα κατώτερα πνεύματα είναι ως επί το πλείστον αμαθή. Ο ηθικός τους ορίζοντας είναι στενός, και η διορατικότητά τους είναι περιορισμένη.

Για διάφορα πράγματα έχουν ανεπαρκείς ή λανθασμένες ιδέες, και εκτός απ’ αυτό διατηρούν ακόμα πολλές προλήψεις που είχαν από όταν ζούσαν στη γη, και γι’ αυτό δεν μπορούν να απαντήσουν σε πολλά ζητήματα ή απαντούν λανθασμένα.

Τα κατώτερα πνεύματα δεν είναι ουσιαστικά κακά, πολλά μάλιστα από αυτά είναι αγαθά αλλά επιπόλαια λόγω της αμάθειάς τους, κοροϊδευτικά, διασκεδαστικά, και κάποια απ’ αυτά με χιούμορ. Με λίγα λόγια βρίσκουμε στον πνευματικό κόσμο όλες τις βαθμίδες της διανοητικής και της ηθικής υπεροχής όπως και στη γη.

Τα ανώτερα πνεύματα ασχολούνται μόνο με την διδασκαλία μας. Τα πνεύματα που μας εμφανίζονται με τη μορφή που είχαν όταν ζούσαν, είναι ως επί το πλείστον κατώτερα πνεύματα θορυβοποιά.

Τα πνευματικά πειράματα πρέπει να γίνονται με ηρεμία και αυτοσυγκέντρωση. Ας έχει υπόψη του κάθε άνθρωπος ότι τα πνεύματα που προσκαλεί είναι ψυχές των ανθρώπων και ότι θα είναι άτοπο να παίζει κανείς ή να αστειεύεται μ’ αυτές.

mysteries , truthison