1ον θέμα: Η δικτατορία της Ευτυχίας !!!!
Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς το θέμα του εργαστηρίου όταν γύρω μας βλέπουμε πάρα πολλούς ανθρώπους δυσαρεστημένους, στενοχωρημένους και ανήσυχους. Τι πιο «φυσιολογικό» ο κάθε άνθρωπος να μην θέλει να είναι δυστυχής, αλλά ευτυχής.Η ευτυχία είναι μια αδιαμφισβήτητα ωραία κατάσταση αλλά όταν γίνεται νόμος καταντάει αποπνικτική. Η ευτυχία είναι μια προσωπική επιλογή πάνω από όλα. Φυσικά το ίδιο είναι και η δυστυχία.
Στο σήμερα όμως ένας κατσουφιασμένος άνθρωπος είναι το λιγότερο μη αποδεκτός και σε πολλές περιπτώσεις θεωρείται και ασθενής.
Πρέπει να είμαστε χαμογελαστοί, πρέπει να απολαμβάνουμε διαρκώς, πρέπει να κυνηγάμε την ευτυχία. Αν δηλαδή χωρίσω, μου μειώσουν το μισθό, απολυθώ, πεθάνει ένα αγαπημένο μου πρόσωπο δεν έχω δικαίωμα να είμαι δυστυχής ή έστω αναστατωμένος;
Και σίγουρα αν είμαι στεναχωρημένος για κάποιο καιρό κάποιος από το περιβάλλον μου θα μου πει να δω ψυχολόγο ή ψυχίατρο για να ξεπεράσω την θλίψη. Με απλά λόγια η μόδα, το marketing και οι φαρμακοβιομηχανίες απαιτούν να μην έχει το άτομο μια περίοδο θλίψης και πένθους.
Το Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο των Ψυχικών Διαταραχών του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ορίζει την θλίψη ως μια ψυχική διαταραχή αν και πολλοί ψυχολόγοι διαφωνούν και μιλούν για την κανονικότητα της θλίψης.
Έτσι ειδικοί της ψυχικής υγείας ανά τον κόσμο, που ως γνωστόν κάνουν διαγνώσεις με βάση το συγκεκριμένο εγχειρίδιο, στέλνουν ένα τεράστιο αριθμό ανθρώπων στις φαρμακευτικές εταιρίες για κατανάλωση περιττών φαρμάκων.
Ένας άνθρωπος που βιώνει μια απώλεια έχει δικαίωμα να είναι αναστατωμένος, θλιμμένος και όχι 100% λειτουργικός για κάποιο διάστημα. Πριν την εφεύρεση των αντικαταθλιπτικών αυτό το διάστημα «φυσιολογικής και δικαιολογημένης θλίψης» ήταν ως 3 χρόνια.
Στο σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει κατά πολύ…!!!!
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου