Η επιθυμία για ανώνυμο σερφάρισμα δεν προκύπτει απαραίτητα από “πονηρές” δραστηριότητες.
Έστω κι αν όλοι οι δημοφιλείς browsers δίνουν τη δυνατότητα “ιδιωτικού” σερφαρίσματος, επί της ουσίας μόνο τοπικά δεν καταγράφεται το ιστορικό των επισκέψεων.
Τα websites που επισκεπτόμαστε μπορούν να κρατήσουν πληροφορίες από τις επισκέψεις μας, ενώ το ίδιο ισχύει και για
τον πάροχο Internet μέσω του οποίου συνδεόμαστε.
Σε κανονική λειτουργία, οι browsers αποθηκεύουν το ιστορικό των επισκέψεων, των αναζητήσεων, των στοιχείων που εισάγουμε σε φόρμες, καθώς και cookies.
Σε λειτουργία ιδιωτικής περιήγησης, ο browser δεν αποθηκεύει τα παραπάνω στοιχεία και δεν δέχεται cookies από τα sites τα οποία επισκεπτόμαστε. Ή έτσι θα έπρεπε να είναι...
Τα περίφημα “κενά ασφαλείας”, όμως, δίνουν τη δυνατότητα να υπάρχουν εξαιρέσεις. Όπως, για παράδειγμα, η εγκατάσταση πιστοποιητικού ασφαλείας SSL στον Firefox, η οποία ακυρώνει την ιδιωτική περιήγηση, αφού αποθηκεύονται πληροφορίες σχετικές με το SSL. Το ίδιο συμβαίνει και στον Chrome, όταν κάποιος χρήστης συνδεθεί στον λογαριασμό του στην Google.
Επιπλέον, όλη η διαδικτυακή δραστηριότητά μας μπορεί να ανιχνευθεί και να καταγραφεί μέσω της διεύθυνσης IP του υπολογιστή μας, η οποία συμπεριλαμβάνεται απαραίτητα στο πακέτο των δεδομένων που στέλνονται στο Internet.
Ως αποτέλεσμα, όποιος μπορεί να καταγράφει κάποια ΙΡ αποκτά πληροφορίες για τη δραστηριότητα του χρήστη.
Όπως, για παράδειγμα, επιτυχώς έκανε –μεταξύ άλλων– η NSA! Η αποστολή της ΙΡ μας δεν μπορεί να παρακαμφθεί από τα “private modes” των browsers. Υπάρχουν όμως τρόποι να κρυφτεί.
Από τους δημοφιλέστερους, είναι το Tor, ένα δίκτυο χιλιάδων υπολογιστών, που εδώ και δέκα χρόνια υπόσχεται ανωνυμία, μέσω της αναδρομολόγησης των αιτημάτων των χρηστών μέσα από μια σειρά από υπολογιστές, και ταυτόχρονα την κρυπτογράφηση της επικοινωνίας.
Όποιος δηλαδή θέλει να συνδεθεί από το Α στο Β, για παράδειγμα, από το PC του στο site του PC Magazine, περνάει μέσα από ενδιάμεσους κόμβους με τυχαία σειρά, ώστε να “χαθούν” τα ίχνη του.
Το τίμημα της ανωνυμίας είναι η πολύ αργή ταχύτητα, αφού οι διαδικασίες κρυπτογράφησης πραγματοποιούνται σε κάθε κόμβο του Tor.
Ενθαρρυντικά νέα έρχονται από μια ομάδα ερευνητών που ανέπτυξαν το Hornet, ένα δίκτυο ανώνυμης περιήγησης, το οποίο λύνει το σημαντικό μειονέκτημα της ταχύτητας, αφού κατάφεραν να φτάσουν τα 93Gb/s.
Αυτό το πέτυχαν αλλάζοντας τη μέθοδο κρυπτογράφησης της επικοινωνίας, καθώς το βασικό κλειδί δημιουργείται στον υπολογιστή του αποστολέα και διαβάζεται σε κάθε κόμβο, χωρίς να δημιουργείται νέο κάθε φορά.
Ωστόσο, το Hornet είναι σε ερευνητικό στάδιο και μένει να δούμε πότε και σε ποιο βαθμό θα μπορέσουμε να το εκμεταλλευτούμε.
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου